بکارگیری رهیافت تجدید حیات شهری در نواحی مرکزی و تاریخی دچار افت شهری نمونه موردی: ناحیه مرکزی شهر قزوین
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
بافت های فرسوده، به طور عمده بخش هایی از شهر هستند که از چرخه تکاملی حیات آن جدا گشته و به شکل کانون مشکلات و نارسایی درآمده اند. از آنجا که نیروهای متحول ساز درون این بافت، قدرت و سرعت لازم برای همگام کردن خود با سایر بخش های شهر را دارا نبوده، لذا حرکتی واپس گرا را در پیش گرفته
با توجه به اینکه توسعه فیزیکی شهرهای کشورمان و از جمله اراک، عموماً به صورت افقی و در جهت تخریب و دست اندازی به اراضی کشاورزی اطراف شهرها بوده است، لاجرم ارائه الگوی خاصی از توسعه که هدف آن استفاده از ظرفیت های موجود در درون مناطق مرکزی شهرها می باشد، ضرورت مضاعف پیدا می کند. این
شهر در طول تاریخ خود رشد میکند، متحول میشود و کالبد آن تحت تأثیر جریانهای اقتصادی، اجتماعی و عوامل طبیعی دچار تغییرات گوناگون میگردد. اما این تغییرات در طول قرون از سرعت و شدت یکسانی برخوردار نبوده و در هر لحظه از تاریخ، آینة تمامنمای فرهنگ گذشته، حال و انعکاس زندگی ادوار مختلف ا
مشکلات شهری ناشی از افت و فرسودگی شهری در ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی، کالبدی و محیطی با افزایش تمایلات جمعیت برای مهاجرت به مناطق شهری و شهرنشینی روبه گسترش است. در نتیجه گسترش فرسودگی درون شهر ها یا در پیرامون آنها مناطقی شکل گرفتند که بازگوکننده وضعیت فقر و افت شهری اند.هدف ا
این مقاله با قرارداشتن در دستة سیاستپژوهی، بهدنبال شناخت و تبیین مفاهیم و ارکان پایداری شهری و ردیابی آنها در چارچوب احیای نواحی دچار افت شهری است. با گذشت بیش از دو دهه از طرح انگاشت توسعة پایدار در مجامع جهانی، متون حاضر به سه رکن مردم-اقدامات در ارتباط با کیفیت زندگی، سیاره