بافت های فرسوده شهر بوشهر و توسعه درون شهری
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
کوی یوسفی به عنوان بخشی از بافت فرسوده شهر اهواز بنا به دلایلی نظیر مرکزیت جغرافیایی و ارائه خدمات بهتر، استقرار بازار و فعالیت های تجاری و فرهنگی از توان بالقوه نسبتأ بالایی برای ساماندهی بافت های فرسوده به عنوان یکی از پیش شرط های لازم برای توسعه درون زا و پایدار شهری برخوردار
فروپاشی بنیان های زندگی شهری هنگامی رخ می دهد که کالبد شهر از عملکرد مطلوب خود فاصله بگیرد و از پاسخ گویی به نیازهای آتی و آنی ساکنان خود بازایستد. این امر عملاً در بافت های قدیمی شهرهای کشور ما تحقق یافته و منجر به فروپاشی سازمان های شهری گشته است. امروزه بافت فرسوده به عنوان یک
بسیاری از بافت های سنتی که زمانی مایه افتخار و مباهات شهرها بوده اند در حال حاضر در معرض فرسایش و تخریب قرار گرفته اند. بخش مهمی از جمعیت آن مناطق جابجا شده اند و میراث فرهنگی، تاریخی و اجتماعی مختص محله های تاریخی از بین رفته و یا در حال تخریب هستند. بافت فرسوده شهری به عرصه های
بافت های قدیمی و فرسوده شهری نشانه هایی از میراث تاریخی و معماری هستند که بایستی از آن ها حفاظت و نگهداری شود. از این رو شرایط ایجاب می کند که برنامه ریزان شهری توجه ویژه ای به بافت های فرسوده شهری، شناسایی ریشه های ایجاد این بافت ها و یافتن راه حلی برای فضاهای رها شده در بافت فر
شهر پدیدهای پویا و قابل تغییر است که براساس میزان تحولات وارده و انطباق فرآیندهای درونی خود با آن، جریان توسعه را طیمیکند. این امر می طلبد الگوی تصمیمگیری منعطف وموثری نیز برای هدایت نیروهای شکل دهنده آن مورد استفاده قرار گیرد. در طراحی این الگوها نه تنها مولفههای عام اقتصادی و م
چکیده بهسازی و نوسازی بافت های فرسوده شهری از جمله چالش های مهم فراروی مدیریت شهری در کشورهای در حال توسعه از جمله کشور ما ایران می باشد که مهم ترین ضرورت توجه به سیمای کالبدی بافت های فرسوده، توجه به فرسودگی روزافزون آنهاست. جلوگیری از تداوم این روند، نیازمند تدوین برنامه ها و ط
بافت فرسوده و تاریخی شهر بوشهر به دلیل جایگاه خود در مرکزیت شهر، مهمترین محدودهشهر از نظر تمرکز خدمات تجاری، اداری، سیاسی و اقتصادی به شمار میرود که دارای مساحتی برابر با 492 هکتار است که با خطر سوانح طبیعی از جمله زلزله تهدید می شود. در این میان برنامهریزان و مدیران شهری به
بین شاخصهای شناسایی بافت فرسوده و توسعه پایدار شهری، روابط تنگاتنگی وجود دارد؛ از اینرو، مقاله حاضر با هدف بررسی رابطه بین شاخصهای شناسایی بافت فرسوده و توسعه پایدار در بافتهای فرسوده اطراف حرم مطهر امام رضا(ع) با استفاده از تحلیل همبستگی کانونی به منظور تعیین همتغییری دو مج
نوسازی مسکن یکی از راهبردهای مهم در بازآفرینی بافتهای ناکارآمد (فرسوده) شهری است. در همین راستا در دهههای اخیر انواع سیاستها جهت تشویق مردم به نوسازی پیگیری شده است. شناسایی روابط فضایی ابنیة نوسازیشده در پهنة بافت فرسوده در کنار متغیرهای تأثیرگذار بر آن و همچنین پیشبینی نوسا
سیاستهای ناکارآمد در زمینه بافتهای فرسوده و کیفیت پایین زیستپذیری در این مناطق، نیاز به رویکرد نوینی در تهیه و اجرای برنامههای نوسازی و بهسازی را مطرح میکند. بدین منظور استراتژی توسعه شهری میتواند الگوی مناسبی برای جایگزینی برنامههای فعلی باشد. هدف پژوهش حاضر، ارزیابی زیست
اسکان غیررسمی یکی از پیامدهای گسترش شهرها است که پیامدهای نامطلوب اقتصادی، اجتماعی و کالبدی به همراه دارد. انتخاب روش مناسب مدیریت شهری برای بهبود شرایط بافت آن، امر مهمی است. هدف اصلی این پژوهش، تعیین اولویتها در ساماندهی بافت غیررسمی شهر بوشهر، با تأکید بر قابلیت زندگی و حکمرا
بهسازی و نوسازی در بافتهای فرسوده شهری از جمله چالشهای مهم فراروی مدیریت شهری در کشورهای درحالتوسعه میباشد. شناسایی وضعیت کالبدی و عملکردی این بافتها بهمنظور برنامهریزی و مدیریت و نگهداری آنها از اقدامات اولیه و مهمی است که باید صورت پذیرد. بافت فرسوده شهر نهاوند با مساحت