شناسایی و ارزیابی کمی خطاهای انسانی با استفاده از تکنیک heart در کلیدی ترین اتاق کنترل صنعت ذوب آهن اصفهان
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
چکیده : زمینه و هدف : امروزه در بسیاری از محیط های شغلی نظیر صنایع هسته ای، نظامی و شیمیایی بروز یک خطای انسانی می تواند به حادثه ای فاجعه بار منتهی شود. ویژگی عمومی سیستم های تکنولوژیکی بزرگ این است که مقادیر عظیمی از مواد بالقوه خطرناک در یک واحد متمرکز هستند و توسط چند اپراتور
مقدمه: بروز خطای انسانی در بسیاری از محیط های شغلی نظیر نیروگاه ها، صنایع نظامی، شیمیایی و صنایع هسته ای امری اجتناب ناپذیر می باشد که می تواند به یک فاجعه تبدیل شده و خسارات جبران ناپذیری را به همراه داشته باشد. به همین دلیل این پژوهش با هدف شناسایی و پیش بینی خطای انسانی و ارائ
Introduction: Human error incidence is inevitable in many occupational situations such as power plants, military industries, and chemical and nuclear industries and can cause disaster and damage. This study was, therefore, aimed to assess human errors in combined-cycle power-plan
Introduction: Today, due to the development of technology and automation of industries, the presence of humans in working environments has decreased. Despite this dramatic decline, the cause of more than 80 percent of the incidents in the oil and gas industry is related to human
زمینه و هدف: مطالعات انجام شده در زمینه حوادث صنعتی نشان داده است که خطای انسانی مهمترین و اصلی ترین نقش را در بروز حوادث دارد. به طوریکه طبق بررسی های صورت گرفته ۶۰ الی ۹۰ درصد حوادث در نتیجه مستقیم خطاها و اشتباهات انسانی به وقوع می پیوندند بنابراین تمرکز اصلی این پژوهش به طور
مقدمه: در بسیاری از محیطهای شغلی با وجود فن آوریهای حساس و پیچیده، خطاهای انسانی به دلیل منتهی شدن به حوادث ناگوار از اهمیت بالایی برخوردار است. به همین دلیل جهت پیشگیری و محدود ساختن پیامدهای ناشی از خطاهای انسانی، شناسایی و علتیابی آنها لازم است. هدف این مطالعه شناسایی، ارز
شناسایی و ارزیابی خطاهای انسانی در بخش اندودونتیکس کلینیک دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی قزوین با استفاده از تکنیک SHERPA مجتبی جعفروند۱، حدیث خوشنواز۱، سمیرا کاظمی۱، سکینه ورمزیار۲*، معصومه قربانیده۱ ۱. دانشجوی کارشناسی ارشد، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت، دانشگ