تحلیل مضامین مشترک مقالات شمس و مثنوی
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
چکیده: گلستان سعدی و مثنوی مولوی، این دو شاهکار ادب فارسی، هرچند به ظاهر در دو حوزه ی کاملاً متفاوت تألیف شده اند، اما تفکرات و اندیشه ها و مسایل مشترک فراوانی در این دو کتاب ادبی وجود دارد که حاکی از نزدیکی افکار و عقاید صاحبان آنهاست.ما در این پژوهش، با توجه به چهارچوب کلی اندی
نظر به اهمیت جایگاه «شمس الدین محمد تبریزی» از جهت رابطه ی تنگاتنگ وی با «مولانا جلال الدین محمد بلخی» که خود به عنوان یکی از مهم ترین چهره های تاریخ ادبیات فارسی شناخته می شود و نیز به دلیل نبود پژوهشی مستقل که به مقالات شمس و وجوه فردی شخصیت شمس از منظر روان شناسی بپردازد، شناخ
مولانا از جمله عارفان و اندیشمندان بزرگ ایران است که توانست جوهر و عصاره عالی ترین افکار، اندیشه ها و جریانهای فکری عصر خود را در قالب شعر به زبانی تمثیلی و ساده چنان به شیوایی بیان کند که در این اقیانوس وسیع و عمیق معرفت هر کسی را به قدر فهم بهره ای باشد. ارزش آموزه ها و اندیشه
این پایان نامه وجوه اشتراک مولانا وحافظ را روشن می سازد وتا حد امکان به تحلیل این وجوه نیز می پردازد. این رساله در سه فصل تنظیم شده است فصل اول در بر گیرنده مضمون خداست که شامل سه بخش خدا وصفات او؛بخش دوم به دو موضوع مهم قضا وقدر وجبر واختیار که با خداوند ارتباط دارد پرداخته است
اخلاق مندرج در متون فارسی، بیشتر بر پایه ی اندرز مبتنی است، هر کس به محض شنیدن لفظ اندرز، ممکن است آن را متوجه آحاد جامعه بداند، ولی اخلاق نویسان، شخص اول جامعه، یعنی پادشاه، را نیز مورد خطاب قرارمی دهند. هدف نویسندگان کتب اخلاقی، پیش از هر چیز، تلاش در جهت بیداری وجدان انسانها و
داستان عرفانی «گنجنامه» از جمله اقوال شمس است که به شکل محاورهای و بسیار کوتاه در مقالات آمده که مولوی با تأثر از ساختار و محتوای این حکایت، داستان طولانی و ساختارمندی خلق کرده است. البته اگرچه تأثیر نقش بسیاری از حکایات و قصههای مقالات شمس بر مثنوی معنوی امری است که محققان فر
داستان عرفانی «گنجنامه» از جملة اقوال شمس است که به شکل محاورهای و بسیار کوتاه در مقالات آمده که مولوی با تأثر از ساختار و محتوای این حکایت، داستان طولانی و ساختارمندی خلق کرده است. البته اگرچه تأثیر نقش بسیاری از حکایات و قصههای مقالات شمس بر مثنوی معنوی امری است که محققان فراوا
یکی از راههای شناخت غزلیات شمس و حکایات مقالات تحلیل ساختار درونی قصههای آنهاست. تحقیقاتی در این زمینه با توجه به درون مایۀ قصههای غزلیات انجام شده؛ اما تاکنون به ساختار قصههایشعری آن وحکایات مقالات در قالب نظام نمایش روایی-تعلیمی اصلاً توجه نشده است. از آنجا که مولوی از شمس
ارتباط بینامتنی بهمثابۀ یکی از روشهای تحلیل متون در گسترۀ پژوهشهای ادبی، میتواند به کشف و فهم ناگفتهها و نانوشتههای متن/ متون منجر شود. در این میان، بررسی و تحلیل ربط و نسبت مثنوی معنوی و غزلیات شمس در تعامل با یکدیگر و کمک به فهم بهتر نانوشتههای هم، در گسترۀ پژوهشهای مول
زبانِ بهکار رفته در مقالات شمس، زبانی خاص و تا حدّی متفاوت از زبان متون دوره پیش از دوره خویش و البته دورههای بعدی است. این خاصیّت و تفاوت چنان است که برخی سببش را عامیگویی و محاورهپردازی و یا بیان ارتجالی گوینده دانستهاند. گفتاری که گویندهاش به نوشتن، ضبط، ویرایش و پیرایش
زبانِ بهکار رفته در مقالات شمس، زبانى خاص و تا حدّى متفاوت از زبان متون دوره پیش از دوره خویش و البته دورههاى بعدى است. این خاصیّت و تفاوت چنان است که برخى سببش را عامىگویى و محاورهپردازى و یا بیان ارتجالى گوینده دانستهاند. گفتارى که گویندهاش به نوشتن، ضبط، ویرایش و پیرایش