نقش گروه های فشار اسرائیل محور در سیاستگذاری خارجی در ایالات متحده آمریکا و تأثیر آنها بر سیاست این کشور در قبال جمهوری اسلامی ایران
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
Figures are taken from the article's full text; their rights belong to the authors and the publisher.
چکیده: پس از حادثه 11 سپتامبر ایالات متحده به این مساله پی برد که ماهیت تهدید تغییر کرده، و بر خلاف گذشته که دولت ها به واسطه قدرت سخت و نظامی میتوانستند امنیت ایالات متحده را تهدید کنند، امروزه جنبشهای بنیادگرا و رادیکال و گروههای غیردولتی میتوانند با دستیابی به تسلیحات هر
با نگاهی به سیر تطور سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا به ویژه بعد از جنگ سرد تا کنون، دیده می شود که این کشور همواره سیاست خارجی خود را بر اساس تعریف دشمن بنیان گذاشته است. در دوره ی پس از جنگ سرد و فقدان محرکی به نام کمونیسم، این کشور با بحران معنا دهی به روند سیاست خارجی خود موا
چکیده در این پژوهش، نقش کانون های متعدد قدرت در تصمیم گیری سیاست خارجی آمریکا به عنوان یکی از موضوعات مهم روابط بین الملل بررسی و تبیین شده است. در پاسخگویی به پرسش اصلی این پژوهش میزان تاثیرگذاری نهادهای رسمی در تصمیم گیری های سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا، فرضیه ذیل طرح شده ا
لیبرال دموکراسی از دولت کوچک به دولت رفاهی و از آن به سمت دولت حداقل حرکت نموده است. از مهمترین مفاهیم در این زمینه اصطلاح «دولت» است. تمامی تحولات این حوزه به نوعی در ارتباط گسترده با تغییر وسیع کارویژه های دولت خلاصه می گردد و مفهوم دولت در نظریه دولت حداقل نسبت به گذشته بازتعر
از ابتدای شکل گیری ایالات متحده آمریکا در سال 1776، این کشور به رقابت با قدرت های بزرگ اروپایی در قاره آمریکا دست زد و توانست ضمن اخراج این قدرت ها از این قاره، با استفاده از سیاست های توسعه طلبانه و امپریالیستی تحت عنوان تاراج و حراج به توسعه سرزمینی عظیمی نائل آید و نیز در اواخ
در این پژوهش به کاربست نظریه واقع گرایی تهاجمی جان مرشایمر برای تحلیل سیاست خارجی ایالات متحده( به عنوان تنها هژمون منطقه ای در نیمکره غربی) در قبال هژمونی بالقوه منطقه ای جمهوری اسلامی ایران(در منطقه خلیج فارس) پرداخته شده است. هدف، بررسی و نشان دادن راهبردهای سیاست خارجی ایالات
پژوهش حاضر با هدف بازنمایی و تحلیل مضمون کنشهای گفتاری آیتالله خامنهای در مواجهه با سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا در بازۀ فشار حداکثری تا پساترامپ (۱۳۹۵–۱۴۰۴) انجام شده است. پرسش اصلی این پژوهش آن است که رهبر انقلاب اسلامی چگونه رفتار و راهبردهای ایالات متحده را معناگذاری و
مجتمعهای نظامی-صنعتی با نفوذ در ساختار سیاسی آمریکا، اهداف و منافع اقتصادی خود را به عنوان اهداف و منافع این کشور و همپیمانانش جلوه داده و با بهرهگیری از مکانیزمهای مختلف، نقش برجستهای را در شکلدهی و پیشبرد سیاست خارجی ایالات متحده در دوران جنگ سرد و پس از آن ایفا کردهاند. در این
در این مقاله با تأکید بر نقش ابعاد هویتی و برساختها در سیاست خارجی، به بررسی نگاه هویتبنیان آمریکا به مسائل بینالمللی و ریشههای سازهانگارانه مبانی سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا در قبال موضوع هستهای ایران پرداخته میشود. از منظر ایالات متحده، ایران بعد از انقلاب اساساً در
در این مقاله با تأکید بر نقش ابعاد هویتی و برساختها در سیاست خارجی، به بررسی نگاه هویتبنیان آمریکا به مسائل بینالمللی و ریشههای سازهانگارانه مبانی سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا در قبال موضوع هستهای ایران پرداخته میشود. از منظر ایالات متحده، ایران بعد از انقلاب اساساً در ضدیت با
امروزه ایالاتمتحده آمریکا از ابزارهای مختلفی برای حفظ هژمونی و بقاء خود بهرهبرداری میکند. طی دهههای گذشته تحریمهای اقتصادی یکی از پرکاربردترین ابزارهای آمریکا بوده است. برخلاف غلبه ماهیت میلیتاریستی سیاست خارجی آمریکا در دوران نظم دوقطبی، در دوران پساجنگ سرد ابزار تحریم اقتص
به صورت تاریخی ایالات متحده دو دوره کاملاً متفاوت را در عرصه سیاست خارجی خود تجربه کرده است؛ از زمان استقلال یعنی از سال 1776 تا آوریل 1917 منطق انزواگرایی بر سیاست خارجی این کشور حاکم بود. این دوره طولانی از انزواگرایی را می توان به انزواجویی محصور در چارچوب مرزهای امریکا و همچ