مطالعه بررسی و توصیف زبانشناختی گویش ترکی سنقری
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
در این پژوهش، توصیفی زبانشناختی از گویش جمی ارائه شده است که به بررسی آوایی، صرفی و نحوی این گویش می پردازد. این گویش در شهرستان جم در جنوب شرقی استان بوشهر صحبت می شود. بر اساس شواهد موجود این گویش به گویش های ایرانی دسته ی جنوب غربی تعلق دارد. تا آنجایی که اطلاع در دست است تا ک
چکیده بررسی و توصیف نظام صرفی گویش ترکی قشقایی به کوشش ساناز قربانی پژوهش حاضر به بررسی و توصیف نظام صرفی گویش ترکی قشقایی اختصاص دارد که از دسته ی گویش های جنوب غربی ایران است. برای این منظور، شماری از گویشوران از میان ایل نشینان قشقایی انتخاب شدند. این گویشوران همگی سالخورده و
چکیده بررسی و توصیف زبان شناختی گویش ترکی روستای قدیم آباد شهرستان قزوین به کوشش مهری نیاوند هدف اصلی این رساله توصیف زبان شناختی گویش ترکی روستای قدیم آباد شهرستان قزوین می باشد که علاوه بر این روستا گویشورانی نیز در شهرهای تهران، کرج، هشتگرد، شهریار، قزوین و همچنین روستای مشعلد
چکیده موضوع پایان نامه حاضر مقایسه صرفی اجزای کلام در گویش ترکی روستای «همه کسی» و گویش ترکی شهر«بهار» در استان همدان است. یافتن تفاوت های موجود در اجزای کلام دو گویش مد نظر نگارنده بوده است. از 1323 نمونه ذکر شده در پایان نامه، حدود 750 مورد به گویش «همه کسی» و 558 مورد به گویش
گویش «دوانی» گویش رایج در دوان یکی از روستاهای توابع استان فارس است. روستای دوان واقع در 12 کیلومتری شهرستان کازرون ، روستایی تاریخی و کوهستانی است. دوانی از گویش های شاخ? جنوب غربی زبان ها و گویش های ایرانی به شمار می رود و تفاوت-های آوایی، صرف و نحوی و واژگانی زیادی با زبان فار
گویش جوشانی متعلق به روستای جوشان، از روستاهای بخش گلباف دراستان کرمان است که در پژوهش حاضر این گویش بررسی و تحلیل زبانشناختی می شود.حاصل این بررسی در چهار بخش اصلی واج شناسی، ساختواژه (صرف)، نحو و واژگان دسته بندی شدند. پس از مقایسه ی داده های گویش جوشانی با گونه ی معیار، اصطلاح
زبان، یک نظام قراردادی(وضعی) منظّم از آواها و نشانههای کلامی و نوشتاری است و وسیلۀ برقراری ارتباط و تفهیم و تفاهم میان انسانهاست. بشر از زمانی که از توانایی زبان بهرهمند شد، به وجود زبانها و گویشهای مختلف پی برد. زبانشناسی، مطالعۀ علمی زبان انسان است. زبانشناسی عملی، نام شا
پژوهش حاضر بر آن است تا استعارههای متداول در ضربالمثل های گویش ترکی قشقایی را در چارچوب معنیشناسی شناختی و بر اساس الگوی طرحواره های تصوری ایوانز و گرین (2006) مورد بررسی قرار دهد تا شیوۀ مفهومسازی گویشوران را از تجارب گوناگون در گذر زمان بیان نماید. طرحواره های تصوری زمینه ساز
پژوهش حاضر به توصیف و تحلیل بازنمایی واج /r/ در گویش ترکی عجبشیری در محیطهای واجی مختلف در چارچوب نظریة بهینگی میپردازد. نظریۀ بهینگی، در قالب تعامل محدودیتهای نشانداری و پایایی، به توجیه فرایندهای واجی میپردازد. دادههای این پژوهش، از گویشوران بومی مسن و بیسواد عجبشیر جمعآ
ردهشناسی زبان به مطالعه شباهتها و تفاوتهای نظاممند میان زبانهای جهان و مقایسه ساختارهای صرفی و نحوی میان زبانهای مختلف میپردازد. زبانهای دنیا در واژگان خود تعداد محدودی نامواژه اصطلاح خویشاوندی دارند که از آنها برای اشاره به خویشان و اقوام استفادهمیشود. این اصطلاحات ب
زبان پدیدهای اجتماعی است و همزمان با شکلگیری اولین اجتماعات بشری شکل گرفته است. زبانشناسی اجتماعی که از درون گویششناسی بیرون آمد، اساساً به پژوهش در مورد گفتار میپردازد. طی چندین دههای که از تاریخ این شاخه از زبانشناسی میگذرد، نشان داده است که توانایی تجزیه و تحلیل موضوعا
شناسایی، گردآوری و مطالعه در بارۀ گویشهای محلّی، نه تنها از نابودی آنها جلوگیری میکند، بلکه سبب استحکام روابط فرهنگی میان امروز و دیروز میگردد و زمینۀ تقویت و توسعۀ زبان و فرهنگ ملّی را نیز فراهم میآورد. گویش تاتی اشتهاردی، از آن دست گویشهای جنوب غربی ایرانی است که با همۀ