بررسی حروف اضافه زبان فارسی در چارچوب معناشناسی شناختی با نگاه ویژه به حروف اضافی مکانی
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
Figures are taken from the article's full text; their rights belong to the authors and the publisher.
هدف پژوهش حاضر بررسی معانی مختلف حروف اضافه ی مکانی روی، از، در، به و تا از منظر معنی شناسی شناختی بود. در همین راستا رویکرد چندمعنایی قاعده مند تایلر و ایوانز (2003) برای تحلیل داده ها برگزیده شد و ابزار به کارگرفته شده، ابزار معنی شناسی شناختی بودند؛ مانند ابزارهای طرح واره های
مطالعات سنتی در زمینه حروف اضافه در زبان فارسی، فهرستی طولانی از معانی را برای یک حرف اضافه ارائه می کنند، بی¬آنکه به رابطه موجود میان این معانی مختلف اشاره کنند. پژوهش حاضر بر این عقیده است که معانی حروف اضافه از تجارب روزمره جسمی ما در جهان و مفهوم سازی آن تجارب حاصل می شود. یک
زبان شناسی شناختی، یکی از رویکرد های نوین زبان شناسی است که مطالعات گوناگون بر قابلیت آن برای بهبود روند آموزش و فراگیری زبان تأکید نموده اند، ولی تاکنون، تلاش تأثیر گذاری برای استفاده از این رویکرد در حوزه هایی مانند تدوین محتوای آموزشی صورت نگرفته است. از آنجا که فراگیری حروف ا
در پژوهش پیش رو به بررسی معنایی حروف اضاف? گویش گورانی از زبان کردی در چارچوب معناشناسی شناختی پرداخته می شود. معناشناسی شناختی نگاه ویژه ای به پرسمان چندمعنایی و به ویژه چندمعنایی حروف اضافه دارد. از دید معناشناسان شناختی، حروف اضافه نمونه های روشنی از چندمعنایی در هر زبانی هستن
مفاهیمی که حروف اضافة مکانی بیان میکنند، از مفاهیم شناختی اولیة ما هستند؛ بنابراین حروف اضافةمکانی منبعی غنی برای مطالعه در حوزة معنیشناسیِ شناختی محسوب میشوند. در این مقاله پس از مروری بر اصول رویکرد معناشناسیِ شناختی، برخی تعاریف حروف اضافه در رویکردهای سنتی آورده شده و سپس
مطالعات بسیاری در زمینه زبان واسطه زبان آموزان خارجی، حاکی از پیچیدگی سیستم حروف اضافه انگلیسی می باشد که دشواری فوق به دلائل متفاوتی چون انتقال از زبان اول، فقدان دانش کافی در زبان دوم و روابط پیچیده حروف اضافه با دیگر عناصر زبان دوم می باشد. هدف اصلی پژوهش فوق سنجش توانائی زبان
در این مقاله ادعا میشود که روش متعارف در سنت دستوری یعنی ارائه یک فهرست طولانی از معانی برای حروف اضافه مکانی- که تلویحاً به معنای آن است که این معانی با هم ارتباطی ندارند- روشی ناکارآمد است. روش کارآمدتر ارائه شبکه معانی مرتبط و مبتنی بر معنای نوع نخست است. همچنین به طور خاص با
در این مقاله ادعا می شود که روش متعارف در سنت دستوری یعنی ارائه یک فهرست طولانی از معانی برای حروف اضافه مکانی- که تلویحاً به معنای آن است که این معانی با هم ارتباطی ندارند- روشی ناکارآمد است. روش کارآمدتر ارائه شبکه معانی مرتبط و مبتنی بر معنای نوع نخست است. همچنین به طور خاص با
حروف اضافه مکانی، از مهمترین و پرکاربردترین کلمات نقشنمای هر زبانی هستند که نقش مهمی در بازنمایی مفاهیم ذهنی انسان در زبان دارند. اساساً حروف اضافة مکانی از نخستین کلمات نقشنمایی هستند که کودکان در روند فراگیری زبان اوّل دست به تولید آن میزنند و این خود از مهمترین دلایل لزوم
ترکیبات اضافی از جمله مقوله هایی هستند که هم در زبان روسی و هم در زبان فارسی، در بخش مقوله های گروه اسمی مورد بررسی و مطالعه قرار می گیرند. برخی از زبان شناسان و دستورنویسان زبان فارسی بحث ترکیبات اضافی را، هرچند بدون حروف اضافه، به مقولة متمم های اسمی نسبت می دهند. ترکیبات اضافی