بررسی مقایسه ای در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران بین دوره های (1388-1376)
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
یکی از مولفه های بسیار مهم در ارزیابی ساختارها ، پویش ها و تحولات اجتماعی و سیاسی در هر جامعه ای شناخت و تبیین نقش رهبران به عنوان عنصر کلیدی در شکل دهی به این تحولات به شمار می آید چرا که علی رغم شکل گیری ساختارها و ایفای نقش این ساختارها در تحولات اجتماعی همچنان این رهبران هستن
در این پژوهش ما به دنبال جواب این سوال بودیم که آیا فرهنگ جامعه بر جهت گیری افکار کارگزاران در تصمیم گیری سیاست خارجی ج.اا در طول دو دوره دهه ی اول انقلاب و دوران سازندگی نقش داشته یا خیر ؟ به بیان دیگر در تعامل دیالکتیک ساختار و کارگزار ، نقش کدام یک تأثیرگذارتر بوده است؟ به دلی
چکیده: بررسی ماهیت و رفتار سیاست خارجی از اهمیت خاصی در حوزه مطالعات روابط بین الملل، برخوردار است و در این راستا همواره این سوال برای صاحبنظران و پژوهشگران روابط بین الملل و سیاست خارجی مطرح بوده است، که چگونه می توان سیاست خارجی و تحوّلات آن را مطالعه کرد، به گونه ای که دستخوش
چکیده: امروزه منابع انرژی از درجه اهمیت رو به افزایشی در معادلات اقتصادی و سیاسی برخوردار است و حیات کنونی بشر وابسته به انرژی است و انرژی محرکه تمامی فعالیتهای صنعتی، حمل و نقل، کشاورزی و...است. در این میان، رابطه اقتصاد و سیاست در کشوری مانند ایران بسیار پررنگ تر و برجسته تر اس
اهداف سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در دوره ریاست جمهوری دکتر روحانی در دولت یازدهم حامد محقق نیا[1]- جعفر رضاخانی[2]- محمدرضا داوطلب وظیفه[3]- رحیم رضوانپور[4] تاریخ دریافت: 13/5/1396- تاریخ پذیرش:7/3/1396 چکیده: تا قبل از انقلاب اسلامی ایران، ایران رویکرد امنیتی خود در منطقه
الگوی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در دوره دفاع مقدس چه بوده است؟ بیتردید طرح این پرسش گامی مهم در شناخت یکی از مهمترین فرازهای تاریخ معاصر کشور به شمار میرود. مقاله پیشرو، با اتکا به تحلیلی نظری، نشان میدهد که سیاست خارجی جمهوری اسلامی را نمیتوان از طریق نظریات موجود روا
با پایان جنگ تحمیلی عراق بر ایران و ضرورت بازسازی مناطق آسیب دیده از جنگ و به تبع آن بازسازی ساختار های داخلی نظام اقتصادی و سیاسی و در پی فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و به هر حال تحول نظام بین المللی و شرایط بالنسبه مثبت داخلی زمینه برای تغییر در رویکرد خارجی ایران فراهم آمد و ملا
با پایان جنگ تحمیلی عراق بر ایران و ضرورت بازسازی مناطق آسیب دیده از جنگ و به تبع آن بازسازی ساختار های داخلی نظام اقتصادی و سیاسی و در پی فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و به هر حال تحول نظام بین المللی و شرایط بالنسبه مثبت داخلی زمینه برای تغییر در رویکرد خارجی ایران فراهم آمد و ملا
در پژوهش حاضر، مفهوم تعامل سازنده و موثر با جهان به صورت عام و ارتباط آن گفتمان اعتدالگرایی در عرصه سیاست خارجی دولت حسن روحانی به صورت خاص مورد مطالعه و بررسی قرار گیرد. به دلیل برجستگی و حاکم شدن گفتمان اعتدالگرایی در سیاست خارجی دولت یازدهم، به نظر میرسد نظریه پیوستگی جیمز
طی سال های 1387 – 1384 گفتمان حاکم بر سیاست خارجی ایران از «صلح مردم سالار اسلامی» به «اصول گرایی عدالت محور» تغییر کرد. از خصوصیات قابل توجه گفتمان جدید می توان به زیر سؤال بردن هنجارهای بین المللی، اتخاذ رویکرد تهاجمی نسبت به غرب و به چالش کشیدن سیاست قدرت های بزرگ، بازبینی در