بررسی عملکرد و ساختار سلولهای خورشیدی برای بهبود بازده آن به همراه شبیه سازی
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
Figures are taken from the article's full text; their rights belong to the authors and the publisher.
ساختارهای آگزتیک سازههای هستند که دارای نسبت پوآسون منفی هستند، از این رو استفاده از این سازهها به دلیل رفتار منحصربهفردشان در صنایع هوایی و خودرویی رو به افزایش است. تخمین نسبت پوآسون در این ساختارها به منظور طراحی سازههای شخصیسازی شده مورد توجه است. برخی روابط تئوری جهت پی
تا به امروز پژوهشهای بسیاری در جهت افزایش بازده،کاهش قیمت و همچنین تلاش برای ارائه فناوریهای نوین در زمینه سلولهای خورشیدی انجام شده است. در ادامه این پیشرفتها، نواقص و مشکلات سلولهای مایع باعث شد که نگاه محققان به سمت سلولهای خورشیدی پلیمری معطوف گردد، از مزایای این نسل که
سلولهای خورشیدی همواره به عنوان یکی از منابع پاک و ارزانقیمت انرژی الکتریکی مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. این سلولها، معمولا بر بستری غیرانعطافپذیر و شکننده از جنس شیشه ساخته میشوند و کارآیی چندانی از این لحاظ نخواهند داشت. به همین دلیل طراحی و ساخت سلولهای خورشیدی ا
از swcnt به عنوان لایه میانه (buffer) جهت بهبود عملکرد سلولهای خورشیدی پلیمری (polymer solar cells) استفاده شده است. لایه میانه (buffer) بین لایه فعال و الکترود کاتد در سلولهای خورشیدی با ساختار pet/ito/pedot:pss/meh-ppv:c60 (1:2)/swcnt/al قرار گرفته است. swcnt ها همانند تونل های
در بررسی پیش رو یک سیستم نوین تولید سه گانه گرمایش، توان الکتریکی و سرمایش بر پایه تابش خورشیدی و با استفاده از سلولهای خورشیدی متمرکز و خنک کنندههای ترموالکتریک پیشنهاد شده است. شبیه سازی سیستم به صورت تحلیلی انجام گرفته و مدل صفر بعدی برای خنک کننده ترموالکتریک و همچنین مدل ش
با توجه به قابلیت فراوری آسان و ساختار میکرومتخلخل چارچوبهای آلی-فلزی، بکارگیری این نانوساختارها در سلولهای خورشیدی پروسکایتی مورد توجه ویژه قرار گرفته است. در این تحقیق، با توجه به خصوصیات برتری پایداری رطوبتی و شیمیایی چارچوبهای آلی-فلزی، از نانوکریستالهای ایمیدازول زئولیتی-8