بررسی تحلیلی گسترش نفوذ ایالات متحده ی آمریکا در ایران 1335-1325 ش 1957-1946 م
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
Figures are taken from the article's full text; their rights belong to the authors and the publisher.
پایان جنگ سرد را می توان مهمترین رویداد در تاریخ بشر دانست که از سرانجام جنگ جهانی دوم و دمیدن پگاه عصر اتم در عرصه سیاست بین الملل رخ داده است . با این وجود تحولات ناشی از فروپاشی بلوک شرق و پایان جنگ سرد تنها به فلسفه وجودی یکی از دو ابرقدرت مادی در صحنه سیاست بین الملل پایان د
امروزه بررسی موضوع برقراری روابط دیپلماتیک میان ایران و ایالات متحده آمریکا به یکی از موضوعات مهم دانشگاهی تبدیل شده است. به واسطه جایگاه ایدئولوژی در تصمیم گیری و تدوین سیاست خارجی ایران و همچنین نقش گفتمان گروههای مختلف در جریانات تصمیم گیری در کشور ایران و پشتوانه فکری و اعتقا
اعلام خروج انگلستان از شرق کانال سوئز در سال ???? م / 1347 ش، که شامل منطقه خلیج فارس نیز می شد این فرصت را به ایالات متحده آمریکا داد تا در دوران جنگ سرد سعی کند از خلاء قدرت در منطقه استفاده کرده و با حضور خود، مانع تسلط شوروی بر منطقه گردد. از این زمان به بعد آمریکا با مطرح کر
در این پژوهش به کاربست نظریه واقع گرایی تهاجمی جان مرشایمر برای تحلیل سیاست خارجی ایالات متحده( به عنوان تنها هژمون منطقه ای در نیمکره غربی) در قبال هژمونی بالقوه منطقه ای جمهوری اسلامی ایران(در منطقه خلیج فارس) پرداخته شده است. هدف، بررسی و نشان دادن راهبردهای سیاست خارجی ایالات
کلاف سردرگم روابط دو متحد استراتژیک دیرین، که با سپری شدن سی و پنج سال از وقوع انقلاب اسلامی ایران، هنوز هم ناگشوده باقی مانده است، ذهن بسیاری از اندیشمندان عرصه سیاست را از سالهای گذشته تا به امروز، به خود مشغول و آنان را وادار به قلم فرسایی در مورد علل تداوم تنش میان جمهوری اسل
تقابلات موجود میان ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران، برآمده از هویت های سیاسی ناهمگون دوطرف است که نقش اسرائیل، به عنوان متغیری اساسی در تشدید و استمرار فضای بی اعتمادی میان این دو واحد سیاسی، بسیار تعیین کننده است؛ زیرا نه جمهوری اسلامی ایران حاضر است امنیت و موجودیت ا
پس از جنگ جهانی دوم منطقه غرب آسیا از اهمیت خاصی برای ایالات متحده آمریکا برخوردار بوده و در این میان، ایران نقش محوری در این منطقه راهبردی داشته است. از این رو ایالات متحده جهت نفوذ در ایران بالاخص در دوره پهلوی دوم اقدامات مختلفی انجام داده است تا به صورت حداکثری به اهداف اصلی
ایالات متحده امریکا در مرحله مقدماتی پرونده برخی اموال ایران، شمار متعددی از ایرادات شکلی و بعضاً ماهوی را بر دادخواست جمهوری اسلامی ایران وارد کرد تا مانع صدور رأی ماهوی دیوان بینالمللی دادگستری در این پرونده شود. اگرچه عمده ایرادات ایالات متحدة امریکا ناظر بر فقدان صلاحیت دیوا
الگوی رفتاری حاکم در روابط بین آمریکا و ایران در طول سالهای بعد از پیروزی انقلاب اسلامی مبتنی بر الگوی تخاصم بوده است. آمریکا در طول این مدت راهبردها و سیاستهای چند جانبهای در ابعاد سیاسی، امنیتی، نظامی، اقتصادی و فرهنگی علیه ایران به کار گرفته است که این راهبردها موفقیتهای ز
سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران بعد از پیروزی انقلاب، در چارچوب یک سیاست آرمان گرا و مخالف وضع موجود تعریف شده است. سیاست خارجی ایران چون در چارچوب ممکنات است، در پروسه اقدام همواره با موانعی روبرو بوده است. در بررسی این موانع، بخش عمده ای را به اشتباهات تاکتیکی و بخش دیگر به ایئ
سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران بعد از پیروزی انقلاب، در چارچوب یک سیاست آرمان گرا و مخالف وضع موجود تعریف شده است. سیاست خارجی ایران چون در چارچوب ممکنات است، در پروسه اقدام همواره با موانعی روبرو بوده است. در بررسی این موانع، بخش عمده ای را به اشتباهات تاکتیکی و بخش دیگر به ایئ
سفارتخانهها از مهمترین ارکان پیشبرد سیاستهای یک کشور در اقصی نقاط جهان هستند و نحوه کنشگری آنها نیز تابعی از روابط متقابل با کشورهای مقصد است. سفارت سابق آمریکا در ایران نیز از این قاعده مستثنی نبوده و پس از پیروزی انقلاب اسلامی (1979) و چرخش ایران از متحد راهبردی به رقیب گفتم