قراردادهای تامین مالی پروژه
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
تأمینمالی پروژهمحور بهعنوان شیوهای از جذب سرمایه- برخلاف سایر شیوههای تأمینمالی- بهاعتبار و تضامین سرمایهپذیر متکی نیست و مستلزم بانکپذیری پروژه است و این بانکپذیری خود متأثر از عملکرد پروژه و تولید نقدینگی پروژه میباشد. در این مسیر، قرارداد فروش بهعنوان ابزار حقوقی و اعتبا
قراردادهای EPCFکه ازجمله نوآوریهای قراردادی کشور ایران به شمار میآید، علیرغم ساختار و ظاهر ساده، به دلیل وجود ابهامات و نواقص فراوان، در طول سالهای اخیر با محدودیتهای فراوانی در مرحله مناقصه و اجرا روبهرو بوده است. محدودیتهایی که علاوه بر طولانی شدن فرایند مذاکره، مشکلات ح
با توجه به تغییرات اخیر در روش های تحویل پروژه، امروزه پیمانکاران عمومی می توانند در قالب مدل EPCF نقش عمده ای نه تنهادر مدیریت عملیات مهندسی، تدارکات و ساخت بلکه در تأمین مالی پروژه ها ایفا نمایند. این مدل نوین تحویل پروژه مزایایی در خصوص مشارکت فعال بخش خصوصی در فرایند تأمین پر
چکیده منابع مالی پروژههای سرمایهبر تنها از منابع مالی داخل سازمان (تامین آورده) تامین نمیشود و بخش عمده منابع مالی مورد نیاز پروژه از منابع خارج از سازمان بهصورت بدهی تامین میشود. با توجه به اینکه تحقق تامین مالی یک فرایند چند لایهای از تعاملات مختلف بین ارکان درگیر در این
دردهه های اخیر تأمین مالی اسلامی با روند رو به رشد قابل ملاحظه ای مواجه بوده است. یکی از مشخصات مهم آن، این است که هدف تأمین کننده منابع مالی به هیچ وجه نمی تواند بهره باشد و بجای آن یک شاخص[1] یا سهم را در منافع لحاظ می نماید. چند نوع محصول استاندارد در زمینه تأمین مالی به منظور
سرمایههای بخش خصوصی در ساخت زیرساختهای حمل ونقل که یکی از مهمترین آنها پروژههای آزادراهی است، در دهههای اخیر به شدت در کشورهای درحال توسعه مورداستفاده قرارگرفتهاست. اما در موارد متعددی بهدلیل عدم انجام بررسیها و مطالعات لازم، معیارها به درستی شناسایی نشده و در نتیجه شیوه