تحلیل مقایسه ای فرهنگ سیاسی مردم ایران در دوره های قبل از انقلاب (1357-1342) و بعد از انقلاب (1384-1376)
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
Figures are taken from the article's full text; their rights belong to the authors and the publisher.
رفتار سیاسی در یک جامعه، ریشه در یک سلسله باورها، ارزش ها و احساسات دارد که این امور تحت تاثیر تحولات سیاسی - اجتماعی دچار تغییر می گردند. با توجه به این، وقوع انقلاب اسلامی موجب تجدیدنظر در دیدگاهها و سمت گیری های مردم نسبت به نظام سیاسی و سیاست گردید. در این راستا در این تحقیق
فرهنگ سیاسی یعنی ایستارها، باورها، جهت گیری های افراد یک جامعه نسبت به سیاست می باشد و یکی از مهمترین عوامل شکل دهنده رفتار واکنش های سیاسی افراد یک جامعه می باشد که می تواند با تحمیل الگوها و ارزش های غیر ارادی، کنش های افراد را به عنوان بازیگران سیاسی تحت تاثیر قرار دهد. بر اسا
پژوهش حاضر، طرحی است در زمینه بررسی نشانه شناختی بازنمایی فرهنگ سیاسی در مجلات طنز عامه پسند که در دو دوره زمانی قبل و بعد از انقلاب اسلامی ایران منتشر شده اند. فرهنگ سیاسی در واقع زیربنای رفتارها و کنش های سیاسی افراد یک جامعه است و به طور کلی به دو گونه مشارکتی و تبعی تقسیم بند
موضوع این پژوهش، بازنمایی فرهنگ و مردم ایران در آثار سفرنامه نویسان اروپایی(فرانسه،انگلیس،آلمان)از اوایل دوره قاجار تا انقلاب مشروطه، می باشد. سرزمین ایران به لحاظ موقعیت جغرافیایی و استراتژیکی و منابع معدنی از یک سو و مردم آن به جهت سابق? تاریخی دیرینه و فرهنگ و تمدن درخشان از س
چکیده: دستیابی به یک مدل برای تحلیل و تطبیق فرهنگ سیاسی یک کشور در دوره های زمانی مختلف نیازمند مطالعه و بررسی سیستم، فرآیند و سیاستگذاری و نیز رفتار شهروندان آن کشور در فرآیند سیاسی و اجتماعی است. کشور ایران با داشتن تاریخ طولانی تمدنی و نیز دوره های پر فراز و نشیب، تجربه های فر
گسترش روابط ایران با کشورهای بلوک غرب، به ویژه آمریکا، بین سال های 1332-1342 یکی از ویژگی های روابط خارجی ایران در دوره پهلوی دوم است. در این مقاله تلاش بر آن است که تأثیر فرهنگ سیاسی بر روابط خارجی ایران طی این سال ها بررسی شود. فرضیه ای که در پاسخ به سؤال اصلی مورد بررسی و آزمو
گسترش روابط ایران با کشورهای بلوک غرب، به ویژه آمریکا، بین سال های 1332-1342 یکی از ویژگی های روابط خارجی ایران در دوره پهلوی دوم است. در این مقاله تلاش بر آن است که تأثیر فرهنگ سیاسی بر روابط خارجی ایران طی این سال ها بررسی شود. فرضیه ای که در پاسخ به سؤال اصلی مورد بررسی و آزمو
دین به معنای باور، ارزشها و اعمال عبادی-الهی است که خداوند برای راهنمایی و تنظیم رفتار انسانها در اجتماع آن را از طریق انبیاء الهی و امامان معصوم ارسال کرده و این رسالت در زمان غیبت بر عهده ولایتفقیه است. از این طریق دینداری (پدیده آسمانی-فرازمینی) با سیاست، حکمرانی و اجتماع
روندپژوهی توسعۀ سیاسی در تاریخ معاصر ایران نشان میدهد که بهرغم همۀ تلاشها و فرازونشیبها درجهت دستیابی به توسعۀ سیاسی در ادوار مختلف، تا قبل از انقلاب اسلامی شاخصههای توسعه سیاسی در ایران چندان رشد نکرده و گسترش نیافته است. درعوض، پس از پیروزی انقلاب اسلامی، شاخصههای کمّی و
این نوشته در پی بررسی نسبت میان نهضت سالهای 1357-1356 ایران با آراء و مواضع جریانهای سیاسی- فکری آن دوره هاست. بدینمنظور، پس از طرح مسئله، ابتدا به وضعیت عمومی کشور در آن مقطع تاریخی اشاره شد. سپس آرا و مواضع مهمترین جریانهای سیاسی – فکری مطرح آن مقطع، مورد بررسی قرار گرفت. ب