نقش برنامه ریزی کاربری اراضی شهری در کاهش آسیب پذیری شهر در برابر زلزله (منطقه 22 تهران)
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
تمرکز و تجمع اموال و دارایی های اقتصادی، فیزیکی و اجتماعی در محیط های شهری آن ها را به شاهرگ های حیاتی جوامع امروزی مبدل ساخته است؛ لذا مکان یابی و طراحی نادرست این سکونتگاه ها در هنگام بروز مخاطرات طبیعی، خسارات عظیم انسانی و اقتصادی را به دنبال خواهد داشت. افزایش تاب آوری شهرها
رشد شتابان و فزاینده شهرنشینی و در پی آن، افزایش جمعیت شهرها، پیامدهای مختلفی را در زمینه های گوناگون به دنبال داشته است. از جمله مهمترین این پیامدها می توان به افزایش مصرف و تقاضا برای منابع انرژی اشاره نمود که خود از دو جنبه قابل تامل است: نخست، محدود بودن منابع انرژی مورد مصرف
پژوهش حاضر در راستای ارائه چارچوبی کلی در برنامه رزیی کاربری زمین ابتدا مدلی ترکیبی به منظور سنجش وضعیت موجود کاربری اراضی با دو معیار اساسی زیست پذیری و عدالت محیطی را ارائه نموده است. پس از بررسی های صورت گرفته، چهار معیار اختلاط و تنوع کاربری ها ، همسوئی کاربری و حمل ونقل، وجو
استفاده بهینه از زمین و برنامه ریزی کاربری اراضی شهری، یکی از مسائل مهم و اساسی در نظام برنامه ریزی شهری می باشد و باید با هدایت آگاهانه توسعه شهر از رشد بی رویه شهرها و اتلاف بیهوده زمینهای کشاورزی جلوگیری کرد. با توجه به اهمیت و ضرورت بحث برنامه ریزی کاربری اراضی شهری و مشکلات
چکیده: برنامه ریزی کاربری اراضی شهری با هدف کاستن از آسیب پذیری شهر در مقابل زلزله دو هدف عمده و کلی را دنبال می کند که عبارتند از: بالا بردن ضریب ایمنی فضاهای مورد استفاده شهروندان در مقابل زلزله و ایجاد سهولت و دسترسی مناسب جهت امداد و نجات در مواقع بحرانی. عامل زلزله با توجه ب
چکیده: با توجه به پیچیدگی روزافزون فرآیند برنامه ریزی شهری در سالهای اخیر که ناشی از توجه بیش از پیش به ابعاد اقتصادی و اجتماعی موثر در موضوع برنامه ریزی شهری و نیز لزوم دخالت و مشارکت گسترده گروه های سیاست گذار و سیاست پذیر می باشد، ابزار و فنون پیشرفته ای ابداع شده اند تا در خد
در سالهای طولانی از بدو پیدایش شهرنشینی تا زمان حال، علی رغم تمام تغییرات ساختاری، شهر همواره با واقعیت هایی همراه بوده است که به عنوان مخاطرات طبیعی قلمداد می شوند. در این میان زلزله یکی از مهمترین و ویرانگرترین مخاطرات بوده است که از دیرباز بشر در پی یافتن راه حلی برای مقابله ب
برنامهریزی کاربری اراضی شهری به عنوان یکی از ابزارهای کلیدی در مدیریت فضاهای شهری، تأثیر به سزایی در کاهش مصرف انرژی و بهینهسازی استفاده از منابع طبیعی دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر برنامهریزی کاربری اراضی شهری در کاهش مصرف انرژی در کلان شهر اهواز، با تمرکز بر محلات پردیس و
در سالهای طولانی از بدو پیدایش شهرنشینی تا زمان حال، علی رغم تمام تغییرات ساختاری، شهر همواره با واقعیت هایی همراه بوده است که به عنوان مخاطرات طبیعی قلمداد می شوند. در این میان زلزله یکی از مهمترین و ویرانگرترین مخاطرات بوده است که از دیرباز بشر در پی یافتن راه ...
یکی از مسائل مهم در فرایند توسعه شهری در جهان، کاربری زمین و برنامه ریزی برای پایداری های شهری بوده است. با عنایت به این مهم، پژوهش حاضر، برنامه ریزی کاربری اراضی دوگنبدان را هدف خود قرار داده است. پژوهش از نوع کاربردی- تحلیلی است و با استفاده از شاخص گسترش اراضی و مدل پتانسیلی ه