مطالعه سیستماتیکی بخش onobrychoidei dcاز جنس astragalus l.
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
?جنس اسپرس ((onobrychis miller، با حدود 130 گونه، فقط در اوراسیا پراکنش دارد و مرکز تنوع آن در مناطق معتدل گرم و قاره ای ناحیه ایران و توران است. بخش onobrychisبا حدود 15 گونه در ایران یکی از بخش های مهم این جنس است. مطالعه سیستماتیکی بر روی گونه های مختلف این بخش به منظور تعیین
جنس astragalus l. با بیش از 850 گونه در ایران بزرگترین جنس از تیره fabaceae است. بخش های malacothrix bunge و stereothrix bunge دو بخش از این جنس می باشند که به زیرجنس hypoglottis تعلق دارند. مطالعه بیوسیستماتیکی بر روی گونه های مختلف این دو بخش به منظور تعیین روابط بین گونه ای و
تیره fabaceae یکی از بزرگترین تیره های گیاهان گلدار است، این تیره مهم ترین تیره از دو لپه ای ها و دومین تیره مهم از نظر تهیه مواد غذایی در مقایسه با دانه های غلات غنی از پروتئین می باشد. جنس گون (astragalusl.) بزرگترین جنس این تیره می باشد و بزرگ ترین جنس گیاهان گلدار نیز محسوب م
جنس گون بزرگ ترین جنس گیاهان گل دار بوده و دارای 3000-2500 گونه و حدود 250 بخش در جهان است. بخشcaprini dc. با حدود 120 گونه یکی از بزرگترین بخش های این جنس می باشد. گیاهان متعلق به این بخش به واسطه دارا بودن گل های زرد و فرم رویشی بدون ساقه از سایر بخش های این جنس مجزا می شوند. د
مطالعه اساسی این رساله بررسی بخشهای دارای کرکهای دوشاخه ای پایای جنس astragalus است . مجموعه این مطالعات شامل بررسی بسیاری از نمونه های گونه های تیپ این بخشها است که نتیجه آن بازنگری عمیقی روی بخشها گردیدو بر اثر آن 12 بخش قبلی حذف شدند که از آن میان نه بخش به سطح زیر بخش تنزل یا
با استفاده از داده های حاصل از توالی های its ژنوم هسته ای و داده های ریخت شناسی، مطالعه فیلوژنتیکی گونه های بخش onobrychoidei به همراه گونه هایی از بخش های نزدیک مرتبط با آن انجام پذیرفت. نتایج آنالیز های bayesian و بیشینه صرفه جویی نشان داد که صفات ریخت شناسی برای تمایزات سطح بخ
گونه a. baftensisاز ایران به عنوان گونه جدید شرح داده شده و به تصویر کشیده می شود. این گونه متعلق به بخش pendulinaاز جنس astragalusاست. تمام گونههای شناخته شده بخش pendulinaبه ناحیه فلوریستیک ترکستان و غرب هیمالیا از ناحیه ایرانو-تورانی محدود میشوند. در حالیکه a. baftensis گستر
گونه های بخش leucocercis bge از جنس گون در ایران مرور می شوند. گونه های موجود با نزدیک ترین خویشاوندان خود مقایسه می گردند، شرح کامل و سازش اکولوژیک همراه با پراکنش جغرافیایی ارائه می گردد. گونه a. crassispinus به عنوان گونه مشکوک از این بخش خارج و به بخش acantherioceras انتقال م
در مطالعه حاضر، گزارش عدد کروموزومی میتوزی برای 10 جمعیت متعلق به شش گونه از جنس astragalus بخش onobrychoidei شامل: a. aduncus، a. arguricus، a. cancellatus، a. lilacinus و a. vegetus ارایه شده است. تمام گونه های مطالعه شده دیپلوئید هستند و عدد 16=x2=n2 را نشان می دهند که با عدد
گونه جدید astragalus brevipilus از شمال غربی ایران شرح داده می شود. گونه مذکور اولین گونه متعلق به گروه واجد کرکهای متفرق، خوابیده و کوتاه از بخش halicacabus است که از ایران گزارش می گردد. اختلافات این گونه با نزدیکترین خویشاوندان آن توضیح داده می شود.
بر پایه 3000 نمونه هرباریومی، مطالعات تاکزونومیک زیر جنس tragacantha از جنس astragalus انجام گرفته است. در این تحقیق 10 گونه جدید به نامهای a. glaucopsiformis ، a. jamzadae ، a. khatamsazae، a. membranostipulus ،a. montosus، a. neo-mozaffaranii، a. passargadensis، a. peymanii، a.