حق آزادی بیان و حق مالکیت ادبی و هنری
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
حمایت از حقوق مالکیت ادبی – هنری به عنوان عنصر سازنده، تکامل بخش و توسعه دهنده فرهنگ از دهه های گذشته مورد توجه قانونگذاران در سراسر جهان بوده است. هدف این شاخه از حقوق مالکیت فکری که ناظر بر حمایت از آثار بدیع پدید آورندگان ادبی – هنریست، ایجاد انحصار محدود و مشروطی برای حفظ حقو
یکی از حقوقی که در برخی نظام های حقوقی به عنوان حقی مادی برای پدیدآورنده اثر هنری مورد پذیرش واقع شده است« حق تعقیب» یا «حق باز فروش اثر »است.حق تعقیب ،حقی است که برای پدید آورنده برخی آثار هنری بوجود آمده و به موجب آن پدید آورندگان در منافع حاصل از فروش های بعدی اثر سهیم هستند ب
چکیده : در این پایان نامه حقوق مالکیت ادبی – هنری اثر سینمایی در حقوق ایران و اتحادیه اروپا مورد بررسی قرار گرفته است. علیرغم اینکه قانون حمایت حقوق مولفان، مصنفان و هنرمندان مصوب 1348 اثر سینمایی را از جمله آثار مورد حمایت معرفی می کند، اما به وضع مقررات بسیار مختصری در مورد آن
آثار سینمایی از جمله آثار هنری است که چگونگی حمایت از آن از دید حقوق مالکیت ادبی و هنری مسایل گوناگونی را مطرح می سازد. از یک سو، در یک اثر سینمایی دست اندرکاران متعددی دخالت دارند که هریک با توجه به نقشی که در خلق آن ایفا می کنند حسب مورد پدیدآورنده یا مجری اثر محسوب می شوند، از
مجوز اجباری ابزاری است که با در نظر گرفتن سهم پدیدآورنده و جامعه در ایجاد اثر فکری، توازن لازم میان حقوق خصوصی افراد و حقوق جامعه را برقرار می کند. در حقوق مالکیت ادبی و هنری مجوز اجباری در دو معنا نمود پیدا می کند: مجوزهای اجباری به معنای عام، محدودیت ها و استثنائاتی است که قانو
در این پایان نامه به بررسی حقوق پدیدآورندگان آثار ادبی-هنری درایران و مقایسه آن با قوانین آمریکا و قراردادهای بین المللی از نظر جزایی پرداخته می شود و به طور خلاصه به مباحث زیر پرداخته می شود.
در مقالهای که پیشترنویسندۀ همین مقاله نگاشته است، گفته شد که اصول اقتصادی حاکم بر سیاستگذاری حقوق مالکیت ادبی و هنری(کپیرایت)، دارای دو فایدۀ ایجابی و سلبی است؛ به این ترتیب که از یکسو قانونگذار را به سمت وضع مقررات کارا در زمینۀ حقوق مالکیت ادبی و هنری سوق میدهد و از سوی
در مقاله ای که پیش ترنویسندۀ همین مقاله نگاشته است، گفته شد که اصول اقتصادی حاکم بر سیاست گذاری حقوق مالکیت ادبی و هنری(کپی رایت)، دارای دو فایدۀ ایجابی و سلبی است؛ به این ترتیب که از یک سو قانون گذار را به سمت وضع مقررات کارا در زمینۀ حقوق مالکیت ادبی و هنری سوق می دهد و از سوی
دکترین ادغام بیانگر این است که اگر ایده و بیان آن ایده، آنچنان با یکدیگر مرتبط و جداییناپذیر باشند، یعنی تنها یک راه معقول معمولی و قابل قبول برای بیان آن ایده و گنجاندن آن در خلق یک اثر وجود داشته باشد، ایده و بیان آن بر اساس مالکیت ادبی هنری غیر قابل حمایت هستند، زیرا ایدهها
دکترین ادغام بیانگر این است که اگر ایده و بیان آن ایده، آنچنان با یکدیگر مرتبط و جدایی ناپذیر باشند، یعنی تنها یک راه معقول معمولی و قابل قبول برای بیان آن ایده و گنجاندن آن در خلق یک اثر وجود داشته باشد، ایده و بیان آن بر اساس مالکیت ادبی ـ هنری غیر قابل حمایت هستند، زیرا ایده ه
دیرزمانی ست که حمایت از حقوق پدیدآورندگان آثار به عنوان یکی از مهم ترین ضروریات جامعه ی مدنی مورد توجه قانون گذاران کشورها قرار گرفته است. طی دوره های مختلف چهره ی حمایت از خالقان آثار متناسب با ابزارهایی که ناقضان برای نادیده انگاشتن حقوق پدیدآورندگان به کار گرفته اند متحول گرد
یکی از ظرفیتهای عمده و بسیار رایج هنر به ویژه در قالبهایی مانند فیلم، تئاتر، شعر، طنز و داستان، نقد کاستیها، افکار، اخلاق و رفتارهای نادرست و مبارزه با آنها است، اما نقد در هر جامعه و فرهنگی مواجه با شرایط و ضوابطی است. در فرهنگ دینی و چارچوب آیین جاودانه اسلام نیز در دو حوزه