بررسی اثرات خطای ساخت اعضا در ظرفیت باربری و رفتار خرابی شبکه های دو لایه فضاکار
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
: سازه های فضاکار به آن دسته از سازه ها اطلاق می شود که ذاتا" دارای رفتار و عملکرد سه بعدی می باشند. در چند دهه گذشته استفاده از سازه های فضاکار بدلیل مزایایی که این سازه ها دارند (از قبیل وزن کم و سختی قابل توجه) مورد توجه مهندسین قرار گرفته است گسترش استفاده از این سازه ها (برا
ناکاملی ها در سازه های فضاکار با توجه به نوع، میزان، مکان و نحوه توزیع، ماهیتی تصادفی دارند. توصیف رفتار سیستم های سازه ای واقعی به طور اجتناب ناپذیری وابسته به برخی منابع عدم قطعیت ها یا پارامترهای تصادفی است. این مسأله به خصوص در سازه های شبکه ی دولایه ی فضاکار با دارا بودن صده
تخمین ظرفیت باربری نهایی شالوده های سطحی موضوع بسیاری از تحقیقات در حوزه مکانیک خاک و پی بوده است. برخی از محققین برجسته در این زمینه، اقدام به ارائه روابط و نمودارهایی به منظور تخمین ظرفیت باربری شالوده های سطحی کرده اند. اغلب این تحقیقات بر روی بسترهای همگن و یا حداکثر دو لایه
استفاده از سازه های فضاکار برای پوشش دهانه های بزرگ بسیار رایج می باشد. یکی از انواع متداول این سازه ها، سازه های فضاکار تخت دولایه است. این سازه ها به دلیل داشتن درجات نامعینی بالا نسبت به انواع ناکاملی ها بخصوص ناکاملی از نوع اندازه نبودن اعضا بسیار حساس اند و اینگونه ناکاملی ه
چکیده برای بهبود رفتار خرابی شبکه های دولایه فضاکار، دو روش بهبود توزیع نیروها و بهبود شکل پذیری وجود دارد. در روش بهبود شکل پذیری، با اعمال تمهیداتی مانند استفاده از ابزار محدود کننده نیرو برای جلوگیری از کمانش عضو فشاری، رفتار سازه به رفتار شکل پذیر تبدیل خواهد شد، بنابراین تاث
چکیده : شبکه های دولایه فضاکار از جمله سازه هایی هستند که در برابر پدیده خرابی پیش رونده آسیب پذیر هستند. بر این اساس برای شبکه های دولایه فضاکار باید روش هایی مورد بررسی قرار گیرد تا رفتار خرابی آن ها را از رفتار ترد به رفتار نرم و شکل پذیر تبدیل کند. از این رو جهت بهبود رفتار خ
با توجه به اینکه در طبیعت هیچ سازه ایده آل کاملی وجود ندارد و کلیه سازه ها در عمل دارای عیوبی (ناکاملی هایی) هرچند جزئی می باشند، وجود برخی ناکاملی های هندسی عضوی در سازه های فضایی تخت دولایه با صدها یا هزاران عضو، تقریباً غیر قابل انکار می باشد. این ناکاملی ها موجب افت ظرفیت بار
تخمین ظرفیت باربری شالوده های سطحی، موضوع بسیاری از تحقیقات در حوزه مکانیک خاک و پی بوده است. روش های متعددی به منظور دستیابی به این هدف توسط برخی محققین برجسته پیشنهاد شده که اغلب در مورد بسترهای همگن و یا دو لایه بوده است؛ در حالی که به طور کلی خاک یک محیط همگن و ایده آل نیست و
سازههای فضاکار به علت درجه نامعینی بالا، سختی قابل توجه و وزن کم در سالهای اخیر جهت پوشش فضاهای بزرگ به شدت مورد توجه قرار گرفته اند. وجود انواع ناکاملی در این سازه ها چه در حین تولید مصالح یا هنگام اجراء، با توجه به تعداد زیاد اعضاء و گرهها اجتناب ناپذیر است. مطالعات انجام گر
بمنظور شناخت بهتر از رفتار سازه ای شبکه های دو لایه تخت مختلط در مقیاس واقعی و در ابعاد متفاوت، نتایج مطالعات تحلیلی درخصوص تاثیر لایه بتنی بصورت عملکرد مرکب با شبکه تخت دولایه فضاکار در رفتار کمانشی شبکه در این مقاله ارائه شده است. ابتدا مشخصات هندسی مدلهای اولیه به دهانه 15، 30