بررسی سبکی و محتوایی اخوانیات در شعر امروز (شهریار، شاملو، ابتهاج، اخوان، شفیعی کدکنی و امین پور)
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
در دوره معاصر گروهی به تبعیّت از تفکّر دوره مشروطه، بر طبل مخالفت با تفکّر دینی کوفته اند و دسته ای نیز همسو با گفتمان دینی به بسط مفاهیم اسلامی پرداخته اند. در دوره انقلاب اسلامی که با انقلابی مبتنی بر باورهای مذهبی مواجهیم، جریان شعر مذهبی قوّت می گیرد. این موج جدید در دوران جن
تحقیق حاضر بررسی مباحث سبک شناسی غزل معاصر فارسی با تمرکز بر روی غزل های هوشنگ ابتهاج، حسین منزوی، قیصر امین پور، محمد رضاشفیعی کدکنی و محمد علی بهمنی است. هر کدام از این شاعران در کنار طبع آزمایی در سرودن اشعار نیمایی به غزل تمایل و رغبتی وافر داشته اند. غزل با اینکه به عنوان قا
با وجود گذشت قرون متمادی ، زبان فارسی هم چنان صلابت و اصالت خود را به شکلی پویا حفظ کرده است که دلیل آن چیزی نیست مگر غنی بودن این زبان چه از جهت لفظ و چه از جهت محتوا. همین امر باعث شده است که در سال های اخیر، شاعران معاصر ایران زمین در سرودن اشعار در فرم و محتوای جدید که به شعر
نماد برجستهترین و پر رمز و راز ترین تصویر شعری است. نماد بیانگر کلیات و مفاهیم بزرگ به وسیله ی موضوعات جزئی است، اما این موضوعات و تصاویر جزئی چنان زنده و جاندارند که ذهن را تسخیر می کنند .مقتضیّات زمانه، تعهد هنری و بیان غیر مستقیم، سبب شد شاعران معاصر به نماد روی آورند. افزون ب
سال های بین 1332 تا 1357 دوران تقابل امید و ناامیدی در جامعه ی ایران و بازتاب آن در شعر معاصر بوده است. واکنشی که هر یک از شاعران این دوره در قبال مسائل سیاسی و اجتماعی از خود نشان داده اند، متفاوت بوده است، در این رساله با در نظر گرفتن برخی از شباهت ها، این شاعران به چهار گروه ت
پیشینه نقد سنت و سنت گرایی در ادبیات فارسی ٍبه تحولات یکصدو پنجاه سال اخیر باز می گردد که پیامد آشناییو برخورد ایرانیان با فرهنگ و تمدن غرب است. در اثر این تحولات ٍگروهی از نخستین نخبگان و روشنفکران ایرانی به نقد و حتی نفی سنت روی آوردند و بدین ترتیب،نقد سنت و سنت گرایی در زمینه
The recreation of past characters is one of the important issues that have been the concern of contemporary writers and have been widely reflected in their works. Contemporary Persian literature has entered into a serious conversation with classical Iranian literature and has tak