منافع ملی مصر و برقراری روابط با اسرائیل
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
چکیده: به منظور شناخت بهتر و بیشتر سیاستهای خاورمیانهای امریکا و شناخت تأثیر این سیاستها بر کشورهای خاورمیانه بویژه بر اسرائیل و فهم چگونگی تأثیرگذاری این سیاستها برمنافع ملی آمریکا و اسرائیل بررسی و ارزیابی سیاستهای امریکا در قبال اسرائیل ضروری مینماید. بدین منظور این پژوهش بدنب
در این پژوهش تلاش شده ابتدا مفهوم منافع ملی مورد بحث قرار گیرد و در ادامه با توجه به چارچوب نظری تحقیق که رئالیسم در نظر گرفته شده، منافع ملی از دیدگاه این مکتب تشریح شود. سپس دولت¬سالاری، بقاء و خودیاری به عنوان محورهای اصلی رئالیسم تبیین خواهد شد و مؤلفه¬های کلیدی رئالیسم شامل
هدف پژوهش حاضر تحلیل «بررسی تطبیقی سیاست خارجی مصر در قبال اسرائیل در دولت¬های محمد مرسی و حسنی مبارک» می¬باشد. لذا به منظور اثبات فرضیه انتخابی «در دوره مرسی علی¬رغم ادعای مصر در تغییر رفتار سیاست خارجی خود نسبت به اسرائیل، همچنان شاهد استمرار رفتار دیپلماتیک این کشور در قبال اس
بمحض استقرار رژیم صهیونیستی در خاورمیانه ،حمایتهای بی دریغ و همه جانبه آمریکا از اسرائیل آغاز و با وجود اندکی فراز و نشیب به روابط استراتژیک و منحصر به فرد بدل گشت. این روابط از منظرتئوری هایی چون واقعگرایی، نوواقعگرایی،همگرایی ،نهادگرایی نئولیبرال و ... تبیین می گردند.هرچند نفوذ
عربستان سعودی از حیث ژئوپلیتیک و ژئواکونومی کشوری کم نظیر در برهه زمانی جهان معاصر بوده که با قرار داشتن بین موقعیت ارتباطی آسیا، آفریقا و قلب خاورمیانه، در تولید و ترانزیت نفت در سطح بین المللی مشارکتی فعال دارد. مضاف بر این شرایط جغرافیایی و اقتصادی، مرکز معنوی جهان اسلام و خاس
مفهوم منافع ملی که در دولت-کشورهای مدرن اصل اساسی و قطب نمای نشان دهنده جهت عملکردهاست؛ از زمان شکل گیری علم سیاست و در دوره دولت-شهرها و امپراطوری ها نیز همواره عامل اصلی و تعیین کننده سیاست دولت ها بوده است. در رویکرد رئالیسم در صورت بروز هرگونه تزاحم و تضاد، این اصول دینی و اخ
سطح مناسبات دیپلماتیک روسیه و اسرائیل در حوزههای سیاسی، اقتصادی و فرهنگی در چند دهه اخیر روابط دو بازیگر را به سمت راهبردی شدن سوق داده است. نقش اسرائیل در سیاستگذاری آمریکا در قبال مسکو و قدرت فرامنطقهای روسیه در تضمین امنیت اسرائیل در تحولات غرب آسیا، بر نزدیکی مسکو- تلآویو
یکی از مناقشهبرانگیزترین موضوعات نظری و از مفاهیم پیچیده و در عین حال اساسی در حیطه نظام حقوق و روابط بینالملل، بحث میان مکاتب مختلف بر سر مفهوم منافع ملی میباشد که از جانب نظریهپردازان و تحلیلگران به منظور تجزیه و تحلیل و بررسی مقاصد، اهداف و الگوهای رفتاری سیاست خارجی کشور
از جمله مسائل و چالشهای روابط بینالملل، الزام حوزه سیاست خارجی در مبانی اخلاقی است؛ مسلم است که جدیترین و طولانیترین روابط در گستره زمان، روابط دولتها و قراردادهایی است که بین آنها منعقد گردیده است در واقع، پایبندی دولتها به تعهداتشان به عنوان موضوع اخلاقی در عرصه روابط کشورها با
در چارچوب روابط بینالملل، تحلیل تعاملات راهبردی میان دولتها و بازیگران مستلزم درک ساختار نظام بینالملل و راهبردهای اتخاذ شده توسط دولتها برای تأمین منافع در عرصه جهانی است. باتوجهبه اینکه ماهیت نظام بینالملل صرفاً بر اساس توزیع قدرت تعریف نمیشود، کشورهای دارای منافع مشترک،
مصر یکی از کشورهای مهم عربی است که تحولات در سیاست داخلی و یا خارجی آن میتواند تبعات عمدهای برای منطقه خاورمیانه داشته باشد. تحولات داخلی مصر و شکلگیری جنبش مخالف فراگیر در بدو مبارزات سال 2011. م که موجب استعفای حسنی مبارک و به قدرت رسیدن محمد مرسی از اخوان المسلمین با هویت م
در سالهای اخیر روند عادیسازی روابط دیپلماتیک میان رژیم صهیونیستی و برخی کشورهای عربی حوزۀ خلیجفارس، بهویژه امارات متحدۀ عربی، بحرین و تا حدودی عربستان سعودی، به یکی از مهمترین و تأثیرگذارترین تحولات ژئوپلیتیک در منطقۀ خاورمیانه و خلیجفارس تبدیل شده است. این تحولات که بهویژ