جلوه ها و نقد زنان در آثار سیمین دانشور، منیرو روانی پور، غزاله علی زاده
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
در این پایان نامه سه نویسنده زن معاصر؛ سیمین دانشور، منیرو روانی پور و غزاله علیزاده از منظر جلوه ها و نقد زنان در یکی از برجسته ترین رمان هایشان و همچنین در یک مجموعه داستان کوتاه مورد بررسی و نقادی قرار می گیرد بدین سانت آثار آنان به طور ضمنی با یکدیگر مقایسه می شود. برای این م
فرهنگ مردم از مضامین مهم آثار سه تن از نویسندگان اقلیم جنوب ایران یعنی «سیمین دانشور» ، «احمد محمود» و «منیرو راونی پور» است «سیمین دانشور» متولد شیراز است و توجه خاصی به «فرهنگ مردم» دارد به طوری که نام برخی آثارش مانند «سَووشون» و «بَخت گُشایی» بر گرفته از عناصر فرهنگ مردم است
چکیده موضوعِ این پژوهش، تحلیلِ عناصرِ ساختاری و شناختِ شاخص های زبانی در سطحِ آرایه-های ادبی و شگرد های بَلاغی در آثار سیمین دانشور و مُنیرو روانی پور است. روش تحقیق، مُطالعه و بررسیِ سیرِ تاریخیِ بَلاغت و تعریف آن، هم چنین ساختارِ داستان و مُطالعه ی آثارِ نویسندگانِ یاد شده در ج
فولکلور، تجربیات زندگی، باورها، آرزوها و اندیشه های توده مردم را بازتاب می دهد. از جمله ویژگی های فرهنگ عامه، سادگی، صمیمیت و گرایش به واقعیت است، چرا که برخاسته از زندگی مردم ساده زیست و بی تکلف است. شاخصه هایی چون ادبیات عامیانه (ترانهها، ضرب المثل ها، تکیه کلام ها)، باورها و
با توجه به بررسی هایی که در رمان های مورد نظر صورت پذیرفت، نتایجی از این قرار به دست آمد: 1. مشترکات انسانی، جغرافیا را درمی نوردد و انسان ها را در حوزه آلام بشری به یگانگی آرمانی سوق می دهد. آن چه علی زاده می نویسد به همان اندازه آشنا است که نوشته اتوود. 2. هر یک از این رمان ها
پرداختن به ادبیات داستانی که خود به نوعی سرگذشت پرفراز و نشیب زندگی جوامع بشری است، در حقیقت هویدا ساختن اندیشههای انسانی نویسندگانی است که برآنند تا بازتاب زندگانی اجتماعی و فردی مردمان عصر خویش را به تصویر کشند و در لابهلای آن، خواستهها، افتخارات، اندوهها و دلتنگیهای بشری
رمان تنها حوزه ی آفرینش ادبی است که نه همچون علوم اجتماعی و فلسفه آلودۀ تعقل شده است و نه مانند شعر و افسانه یکسره حیاتی مستقل از زندگی عملی روزمرۀ انسان دارد و براین اساس دارای بیشترین ظرفیت برای بازنمایی زندگی انسان معاصر است. مقاله ی حاضر به دنبال نقد جامعه شناسانه ی سرمایه ها