بررسی حالت نمایی ارگتیو در زبان تالشی در چارچوب نظری بهینگی
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
هدف از پژوهش حاضر، تحلیل پدیدة دستوری حرفاضافه نمایی افتراقی در وفسی در چارچوب نظری بهینگی و با استفاده از تعمیم مدل بهینگی مفعول نمایی افتراقی آیسن (2003) می باشد. با وجود بررسیهای بوسونگ(1985) پیرامون مفعول نمایی افتراقی در بیش از 300 زبان جهان، پدیدة حرفاضافه نمایی افتراق
با توسعة دیدگاه¬های رده¬شناختی زبان، چارچوب بهینگی به عنوان فرانظریه¬ای بر دیگر نظریه¬ها مطرح شد. بر این اساس پژوهش حاضر در قالب حاکمیت و مرجع گزینی در چارچوب نظری بهینگی برای بررسی آرایش واژگانی جملات خبری گویش آتنی (از گویش¬های مازندرانی) به انجام رسیده است. هدف از این پژوهش شن
هماهنگی واکهای همانند همگونی فرایندی با بسامد بالاست که در بسیاری از زبانهای دنیا قابل مشاهده است. این فرایند در بسیاری از نظریههای واجشناسی نظیر زایشی، خودواحدی و بهینگی بررسی و تحلیلشده است و بهنوعی فرایندی است که به ارزیابی نظریههای مختلف واجشناسی میپردازد. مقالۀ حاضر ب
این پژوهش در چارچوب نظریه بهینگی پرینس و اسمولنسکی(2004) و با استناد به شواهدی از «اصل توالی رسایی» در زبان فارسی به بررسی موضوع همنوایی در این زبان میپردازد. اصل توالی رسایی یک الگوی همگانی در ترتیب قرارگرفتن اجزاء درون هجاست که به موجب آن درجه رسایی در توالیِ اجزاء تشکیل دهنده
هدف این تحقیق، توصیف و تحلیل چند فرایند واجی پربسامد در لهجه اصفهانی و مقایسه آن با فارسی معیار در چارچوب نظریۀ بهینگی است که نظریه ای نوین در واج شناسی است. این پژوهش به شیوه توصیفی- تحلیلی انجام شده و در گرد آوری داده ها از روش میدانی استفاده شده است. بدین منظور، ده ساعت از مکا
رویکرد شباهتگریزی پایۀ اصلی شکلگیری واجآرایی زبانهای بشری را ادراکپذیری میداند. در این رویکرد، همخوانهای انسدادی بهدلیل ضعف ذاتی در سرنخهای ادراکیشان، بخصوص درجایگاه پایانی، گزینههای اصلی برای حذف هستند. مقالۀ حاضر با این رویکرد و در قالب نظریۀ بهینگی به بررسی رابطۀ میا