بررسی عملیات ازدیاد برداشت از مخازن نفت با روش تزریق توأم آلکالین، ماده کاهش دهنده کشش بین سطحی و پلیمر
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
در صنعت نفت از دیرباز تا به امروز مهندسین نفت همیشه به دنبال راهی برای بهره برداری هرچه بیشتر از مخازن نفتی بوده اند. از این رو، روش های متعددی معرفی شده اند که مهترین آن ها روش های ازدیاد برداشت است. در این روش ها مهندسین مخزن، با استفاده از تکنولوژی های نوین امروزی، نفت غیر قاب
همانطور که می دانیم نفت عمده ترین منبع تامین انرژی در جهان می باشد و تولید آن از مخازن نفت همواره با مشکلات زیادی همراه است . در تحقیقات گذشته روش های متعددی برای پیش بینی روشهای ازدیاد برداشت ارائه شده است که عبارتند از روش های آزمایشگاهی ، تحلیلی ، شبیه سازی مخازن با کامپیوتر .
با توجه به افزایش مصرف انرژی و اهمیت سوخت های فسیلی، هدف از مطالعه پیش رو، بررسی تاثیر نانوذرات بر ویسکوزیته و فرایند تزریق بخار روی نمونه های واقعی مغزه و نفت مخازن ایران جهت افزایش بازدهی ازدیاد برداشت نفت سنگین می باشد. مطالعات بر روی دو نوع مغزه کربناته آهکی و ماسه سنگ انجام
تولید نفت از مخازن نفت با مشکلات زیاد و سرمایه های هنگفتی همراه است .در ابتدا نفت موجود درون چاه حدود 27 درصدآن با روش طبیعی وابتدایی (primery) که انرژی وفشار موجود درون مخزن باعث اعمال نیرو برروی نفت موجود درون شبکه ی فضای خالی مخزن می شودتولید می شود0 و نفت را به سمت چاه برداشت
در این مطالعه آزمایشگاهی به بررسی نتایج حاصل از تزریق بخار به کمک نیروی ریزش ثقلی بر روی ازدیاد برداشت نفت سبک از یک مدل آزمایشگاهی نفت دوست شکاف دار در حالت های ثانویه و ثالثیه پرداخته شده است. در راستای انجام آزمایشات از سه نمونه مغزه استوانه ای با قطر 75/6 سانتیمتر و طول 30 سا
صیانت از مخازن نفتی به منظور افزایش برداشت نفت همواره از دغدغه ی کشورهای دارنده نفت به شمار می رود و هر ساله مبالغ زیادی در جهان صرف بودجه های تحقیقاتی به منظور ازدیاد برداشت از مخازن نفتی شده و دارندگان ذخایر نفتی می کوشند تا با روش های جدیدتر و کم هزینه تر، بالاترین بهره وری را
تنها %10 از مخازن نفتی ایران دارای ساختار شنی هستند و باقی آنها ساختار کربناتی دارند. بنابراین ،بخش نسبتاً زیادی از نفت موجود در این مخازن سنگین است و با روش های معمولی استحصال پذیر نیست. بدین دلیل، از روش هایی تحت عنوان ازدیاد برداشت برای افزایش ضریب بازیافت مخازن نفتی استفاده م
در این مطالعه، تزریق آب کربناته بهعنوان یکیاز راهکارهای مؤثر برای مقابلهبا نگرانی انتشار کربن بهعنوان یک فناوری خاص بررسیشدهاست. تزریق آب کربناته به محیط متخلخل علاوهبر افزایش بازیافت نفت، مسیر جدیدی را برای کاهش گازهای گلخانهای و پایداری زیستمحیطی میگشاید. در این مطال
استفاده از پلیمرها جهت کنترل تحرکپذیری آب تزریقی و ازدیاد برداشت از مخازن نفتی از سالها پیش مورد استفاده قرار میگیرد. سیلابزنی پلیمر موجب بهبود بازده جاروبی حجمی، کاهش پدیده انگشتی شده و ایجاد کانال و تاخیر در زمان میانشکنی آب میشود. مجموعه این فرآیندها موجب افزایش تولید نف
ارتقاء ضریب بازیافت نفت از مخازن هیدروکربنی، بهویژه در میادین شکافدار، یکی از موضوعات کلیدی در مهندسی مخازن است. تزریق متناوب آب و گاز (WAG) بهدلیل توانایی در کاهش نسبت گاز به نفت (GOR) و بهبود راندمان جاروب جایگاه ویژهای در روشهای ازدیاد برداشت نفت یافته است، اما محدودیتها
انتشار بی وقفه ی گازهای گلخانهای یکی از نگرانیهای مهم جامعهی جهانی است. نیمی از افزایش غلظت کربن دیاکسید تنها در 50 سال اخیر اتفاق افتاده است، ترکیبی که به لحاظ وزنی بیشترین درصد گازهای گلخانهای منتشر شده را تشکیل میدهد مخازن هیدروکربوری به دلیل داشتن پوش سنگ، محل مناسبی بر