Thesis

تأثیر دگرگونی های سیاسی بر وضعیت سیاسی - اجتماعی مسیحیان ایران: از سقوط ساسانیان تا زوال آل بویه

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

مسیحیان ایران، از پر جمعیت ترین اقلیت های دینی در متصرفات ساسانیان بودند. اگرچه آنان در سال های پایانی حکومت ساسانیان درگیر اختلافات فرقه ای بودند، حرکت مسلمانان به سوی مرزهای غربی ایران، نقطه عطفی در تغییر وضعیت سیاسی – اجتماعی آنها محسوب می شد. مسیحیان ساکن در مرزهای غربی ایران از نخستین ایرانیانی بودند که با مسمانان روبرو شدند. بخش درخور توجهی از دگرگونی های سیاسی که در دو قرن اول هجری قمری به وقوع پیوست، ازجمله اعزام نخستین اُمرای مسلمان و اِعمال سیاست های دینی آنها، حکمرانی امویان، عباسیان و قیام های مذهبی و اجتماعی، وضعیت سیاسی– اجتماعی مسیحیان ساکن در مرزهای غربی و دیگر نقاط ایران را تحت تاثیر قرار داد. تشکیل حکومت های نیمه مستقل ایرانی در قرن سوم هجری قمری و رخدادهایی که به زوال آل بویه در نیمه قرن پنجم هجری قمری منجر شد، نیز از عوامل موثر در تعیین وضعیت سیاسی – اجتماعی مسیحیان ایران، بود. بر این اساس، هدف اصلی این پژوهش، بررسی تاثیر دگرگونی های سیاسی بر وضعیت سیاسی – اجتماعی مسیحیان در دوران مورد بحث است. روش مورد استفاده برای این بررسی، تحلیل داده ها بر اساس شیوه پژوهش تاریخی مبتنی بر داده های جمع آوری شده از منابع مکتوب با رویکردی توصیفی – تحلیلی است. بررسی داده های تاریخی مبین این امر است که سقوط ساسانیان و فتوحات مسلمانان، به تثبیت وضعیت سیاسی – اجتماعی مسیحیان به ویژه نسطوریان در ایران منجر شد. اگرچه اعزام اُمرای مسلمان به ایران و دوره اموی در برخی موارد محدودیت هایی را برای مسیحیان ایجاد کرد، سیاست دینی عباسیان و حکومت های نیمه مستقل ایرانی موجب ارتقا و بهبود وضعیت سیاسی – اجتماعی مسیحیان شد. در دوران مورد بحث، نهادهای سیاسی حاکم بر ایران به مهارت های علمی و ادبی مسیحیان، نیاز داشتند. مسیحیان نیز با بررسی شرایط سیاسی موجود و توانایی های خود، در نقش گروهی از دانشمندان، ادیبان و کارگزاران متبحر از نقش و پایگاه مناسب در جامعه ای برخوردار شدند که بر بُن مایه های دینی استوار بود.

Supervisors and advisors

علی محمد ولوی

Similar theses

Similar items