جداسازی و شناسایی سولفورافان در بافت های کلم بروکلی به وسیله ی فاز معکوس کروماتوگرافی مایع، کروماتوگرافی گازی- طیف سنجی جرمی و طیف بینی مادون قرمز
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
سولفورافان (sf)، ایزوتیوسیاناتی از ریشه گلوکورافانین، در اثر واکنش گلوکوزینولات با آنزیم میروسیناس آزاد می شود. اغلب ترکیبات گلوکوزینولات ها در گیاها ن خانواده ی براسیکا (از قبیل: بروکلی، جوانه ی بروکسل، کلم گل، کلم برگ و کلم قمری) وجود دارند. مطالعات عمومی و بالینی نشان داده است سولفورافان موجود در سبزیجات خانواده ی براسیکا نقش مهمی در کنترل و انسداد مراحل مختلف از فرآیندهای سرطانی ایفاء می کند. در این مطالعه، فاز معکوس- کروماتوگرافی مایع برای آنالیز سولفورافان در بافت های بروکلی (از قبیل: دانه، گل، برگ و جوانه ی 10 روزه) مورد استفاده قرار گرفت. بافت های ذکر شده در هگزان خوابانیده، خشک و هیدرولیز آنزیمی آنها تحت شرایط بافر فسفات در 6/8=ph برای مدت 8 ساعت انجام شد. سپس محصولات آزاد شده بوسیله ی اتیل استات عصاره گیری شدند. سیستم شویش ایزوکراتیک و مخلوطی از آب/استونیتریل (35/65 در صد حجمی) با ستون تجزیه ای c8 برای جداسازی سولفورافان مورد استفاده قرار گرفت. کمترین مقدار سولفورافان در برگ ها (4 میکرو گرم بر گرم وزن خشک)، در حالیکه، بیشترین مقدار سولفورافان در جوانه ی ده روزه (1216 میکرو گرم بر گرم وزن خشک) بدست آمد. با این وجود، تفاوت در مقادیر سولفورافان بین دانه و جوانه ی ده روزه نسبتأ ناچیز بود. بیشترین مقادیر ترکیب نشان می دهد که جوانه ی ده روزه منبع مناسبی برای تهیه سولفورافان می باشد. خلوص و حضور سولفورافان در عصاره ی خام بافت های بروکلی با استفاده از کروماتوگرافی گازی- طیف سنجی جرمی و اسپکتروسکوپی تبدیل فوریه- ناحیه ی مرئی مورد بررسی قرار گرفت. این روش برای آزمایشات روتین از نمونه های گیاهی مناسب می باشد و روشی ساده، سریع و قوی را برای آنالیز سولفورافان پیشنهاد می کند.