کاربرد فیبرهای توخالی سه داروی ضد قارچ از خانواده آزولها و تعیین حلالیت برخی از رنگ های دیسپرس آزو در دی اکسید کربن فوق بحرانی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
کاربرد میکرواستخراج بر پایه استفاده از فیبرهای توخالی متخلخل تحت استخراج با گرادیان ph برای سه داروی ضد قارچ کتوکونازول، کلوتریمازول و میکونازول بررسی شد. داروهای مورد بررسی از 10 میلی لیتر محلول آبی با 11 ph = (فاز دهنده) به داخل فاز آلی پر شده در منافذ جداره ی فیبر و از آنجا به داخل 24 میکرولیتر فاز آبی ثانویه با 5/2 ph = (فاز گیرنده) استخراج شدند. استخراج بر پایه اختلاف ph موجود در داخل و خارج فیبر انجام شد. برای رسیدن به مقدار استخراج بهینه پارامترهای مختلف از قبیل نوع فاز آلی، ph فازهای دهنده و گیرنده، قدرت یونی، سرعت همزدن، و زمان استخراج بررسی و بهینه شدند. تحت شرایط بهینه، فاکتور تغلیظ در محدوده 72 - 131 برای سه دارو بدست آمد. درصد انحراف استانداردهای نسبی روش در محدوده ی 2 تا 12 درصد حاصل شد. منحنی درجه بندی در محدوده ی 5-500 میکروگرم بر لیتر برای کتوکونازول و کلوتریمازول و در محدوده ی 8-500 برای میکونازول به صورت خطی و با ضریب همبستگی بزرگتر از 99/0 بدست آمد. این روش برای استخراج این داروها از نمونه های آب شهر، ادرار و پلاسمای خون مورد بررسی قرار گرفت و نتایج مناسبی حاصل شد. تکنولوژی رنگ آمیزی با سیال فوق بحرانی (sfd) به دلایل زیست محیطی اخیرا مورد توجه بسیاری از محققان قرار گرفته است. از آنجاییکه معمولا کربن دی اکسید به عنوان محیطی برای رنگ آمیزی استفاده می شود، تعیین حلالیت رنگ ها در کربن دی اکسید حائز اهمیت است.. در تحقیق حاضر حلالیت چهار رنگ دیسپرس آزو در سیال فوق بحرانی در محدوده فشار 121– 355 بار و در محدوده دمای 308 تا 348 کلوین بدست آمد. کسر مولی حلالیت برای رنگ ها در محدوده - بدست آمد. دو مدل نیمه تجربی بارتل و کراستیل بررسی جهت پیشگویی حلالیت در شرایط جدید بکار رفت و مقادیر میانگین خطای مطلق در محدوده 8/9 تا 5/26 بدست آمد.