بررسی سیستماتیکی برخی ازگون های خاردار در ایران
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
جنس گون با داشتن تقریباً 3000 گونه، بزرگ ترین جنس از تیره حبوبات می-باشد. گون های خاردار (تراگاکانتیک) گیاهانی چوبی هستند و در مناطق کوهستانی و نیمه کوهستانی خشک رویش دارند. به لحاظ تعداد گونه، گون های خاردار با داشتن 300 گونه در 17 بخشه یکی از بزرگ ترین گروه ها در جنس .astragalus l هستند. در مطالعات سیستماتیکی حاضر، به منظور تعیین روابط بین گونه ای و قرابت گونه-ها، ویژگی های ریخت شناسی، کروموزومی و ریز ریخت شناسی در 12 بخشه از گروه گون های خاردار مورد مطالعه قرار گرفت. داده های حاصل از هر مطالعه توسط نرم افزار-های mvsp 3.1 وspss 9.0 مورد آنالیز قرار گرفت. در مطالعه ریخت شناسی، 82 ویژگی کمی و کیفی مربوط به اندام های زایشی و رویشی در گونه های متعلق به 12 بخشه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج توانست یگ گروه بندی مناسبی را بین بخشه های مختلف از گون های خاردار ارائه کند، به طوری که بخشه هایی با کاسه متورم و دارای دمگل آذین کوتاه یا بلند در کنار یکدیگر در یک گروه جداگانه و سایر بخشه ها در گروه واجد کاسه غیر متورم و بدون دمگل آذین قرار می-گیرند.به طور کلی بر اساس مطالعات انجام شده دراین پایان نامه، مجموعه گون های خاردار را در یک زیر بخش تحت عنوان tragacantha معرفی کنیم.چند گونه ازa. sect . hymenostegis bunge مانند گونه هایa. chrysostachys boiss., a. lagopoides lam., a. pereshkhoranicus massuuomi & f. ghahremani, a. glumaceus boiss. and a. chehreganii zarre & podlech, به صورت جمعیتی مورد بررسی قرار گرفتند و به دلیل تعلق به زیستگاه های مختلف تنوع بسیار بالایی را نشان دادند. گروه بندی حاصل از مطالعات ریز ریخت شناسی دانه گرده در سطح گونه تا حدودی تایید کننده مطالعات ریخت شناسی است. سه ویژگی طول قطبی، طول شیار، طول و عرض گرانول ویژگی های ارزشمندی برای تفکیک گونه های مختلف این گروه از گون ها از یکدیگر هستند. مطالعه میوزی حالات تری پلوئیدی و تترا پلوئیدی و اکتاپلوئیدی را برای چند گونه از بخشه-های hymenostagis، rhacophorus، macrophyllium و platonychium نشان داد و برای سایر گونه های مورد مطالعه حالت دیپلوئیدی مشاهده شد. نتایج بدست آمده از مطالعه رفتار های میوزی جمعیت ها وگونه های مختلف، نتایج به دست آمده از آنالیز داده های ریخت شناسی و ریز ریخت شناسی دانه گرده را در سطح گونه تائید می-کند.
