اثرات دفعات غذادهی بر رشد، بازماندگی و کیفیت آب حوضچههای پرورش میگوی سفید هندی (penaeus indicus)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مدیریت غذادهی نقش مهمی را در جنبههای اقتصادی و زیست محیطی مزارع پرورش میگو ایفا میکند. این امر جنبههای اساسی از قبیل زمان، مکان و مقدار غذادهی را دربر میگیرد. راهبرد غذایی استفاده شده در پرورش تجاری میگو میتواند اثر مهمی بر کیفیت آب استخرهای پرورشی داشته باشد. در این آزمایش اثر 4 راهبرد متفاوت غذادهی (2، 4، 6 و 8 بار غذادهی در روز) بر رشد و بقاء میگوی سفید هندی (penaeus indicus)، شاخصهای کیفیت آب و نرخ پوستاندازی در مدت 56 روز مطالعه و ارزیابی شد. میگوها ( میانگین وزن اولیه 0/02±1/56) با تراکم 20 عدد در متر مربع در داخل هر یک از تانکهای قرار گرفته در سالن (16 تانک 350 لیتری) ذخیرهسازی و با غذای پلت شده تجاری تغذیه شدند. وزن نهایی اندازهگیری شده در تیمارهای 2 و 4 بار غذادهی در روز نسبت به تیمارهای 6 و 8 بار غذادهی در روز به طور معنیداری کمتر بود ( p 0/05). اما، برخی شاخصهای کیفیت آب (آمونیوم، نیتریت، نیترات، فسفات و ph) تفاوت معنیداری را در بین تیمارها نشان دادند ( p<0/05).