Thesis

تصحیح و تحقیق و شرح جامع دیوان اعشی ( بخش دوم )

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

میمون بن قیس مشهور به اعشی،یکی از شاعران طبقه ی اول عصر جاهلی است که او را به جهت تفنّن بسیار در سرودن شعر « صنّاجه العرب = چنگی عرب » نامیده اند. وی در همه ی موضوعات شعری طبع آزمایی کرده و به تنوّع در این موضوعات مشهور است. بیشتر اشعار وی در مدح امیران و اصحاب مشاغل سروده شده است. مدایح وی تکسّبی بوده و به همان مضامین دوره جاهلی است با این تفاوت که اعشی مثل شاعران عصر عباسی در مدح صفات ممدوح بسیار مبالغه می کند. او در فن خمر بر دیگر شاعران جاهلی غلبه می کند و در هجو به سخره گرفتن مهجوّ می پردازد. تغزل های وی جسمانی و مادی است و بخش گسترده ای از اشعار او را در بر می گیرد. او به سرزمین های مجاور، بسیار سفر داشته که این سفرها سبب غنای خیال وی گشته و به چهره اشعار او بویژه فن خمر و غزل رنگ تمدّن و مدنیّت بخشیده است. تحقیقات نشان می دهد که او گاهی شعر خود را در قالب داستان بیان می دارد و از به کار بردن الفاظ فارسی و رومی و حبشی و .. ابایی ندارد و در بین شاعران به داشتن قصاید طولانی و استفاده بسیار از آرایه های ادبی بخصوص تنسیق صفات و تجرید مشهور است. طبق بررسی ها،تشبیهات وی حسی و مادی است و تصاویرش از دنیای حسّی پیرامونش سرچشمه می گیرد. کثرت تضمین( موقوف بودن معنای بیت به بیت بعد) و استطراد از ویژگی های شعری اوست. دیگر ویژگی برجسته شعر او، موسیقی است که او در این راه سعی می کند با انتخاب الفاظ ساده و أوزان آهنگین و حروف روی شایع به شعرش موسیقی بخشد. به اختصار می توان گفت که شعر وی در زمینه های مختلفی چون موضوعات،مضامین،سادگی واژگان،سبکی اوزان و وصف خمر تازگی دارد

Supervisors and advisors

سیّد محمد میر حسینی، احمد احمد

Similar theses

  • تصحیح و تحقیق و شرح جامع دیوان أعشی( بخش سوم )

    Thesis2009دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) - قزوین - دانشکده ادبیات و علوم انسانیسید فاضل اله بخشی

    با عنایت به نفوذ فرهنگ و ادب عربی و ایرانی در یکدیگر وگسترش آنها ، سعی شده است با ترجمه و شرح بخش سوم دیوان أعشی کبیر ، نگاهی گذرا و کوتاه نیز به تاریخ و فرهنگ عربی و ایرانی داشته باشیم. أعشی یکی از شاعران جاهلی با آمد و شدهایی که به دربار ساسانی داشته تحت تأثیر زبان و فرهنگ فارس

  • تصحیح و تحقیق و شرح جامع دیوان اعشی( بخش اول )

    Thesis2009دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) - قزوین - دانشکده ادبیات و علوم انسانیعلیرضا ذوالفقاردیزجی

    چکیده اعشی یکی از شاعران بزرگ جاهلی است که دیوان وی به دست ما رسیده و همانند دیگر شاعران جاهلی، برخی در مورد صحت انتساب بسیاری از اشعار به وی تردید نموده اند . وی در همه موضوعات شعری طبع آزمایی کرده است . مدح های او تکسبی بوده و بیشتر در همان مضامین دوره جاهلی سروده شده است . تغز

  • تصحیح، تحقیق و شرح جامع دیوان ابن معتوق(بخش 2)

    Thesis2012دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) - قزوین - دانشکده ادبیات و علوم انسانیراحله اصغری یوسفی

    سید شهاب الدین بن سعید موسوی حویزی معروف به ابن معتوق شاعر قرن یازدهم هجری و از شاعران عصر انحطاط، دوره ی عثمانیمی باشد که با وجود برخی از تأثیرات نامطلوب ناشی از جوّ سیاسی و اجتماعی این عصر که تأثیری مستقیم بر ادبیات و فرهنگ آن دوره داشت،توانسته است ادب خود را از پیچیدگی های معن

  • صحیح و تحقیق و شرح جامع دیوان عدی بن زید (بخش دوم)

    Thesis2010دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) - قزوین - دانشکده ادبیات و علوم انسانینرجس رمضانخانی

    چکیده: عدی بن زید عبادی از شاعران مسیحی در عصر جاهلی است. وی نویسنده و سفیر دربار ساسانی بوده و از آغاز نوجوانی به هر دو زبان فارسی و عربی تسلط کامل داشت. بیشتراشعار این شاعر، در دوره جاهلی از بین رفته و شعر هایی که از این شاعر به جای مانده در کتاب های لغوی و ادبی پراکنده است. مو

  • تصحیح وتحقیق وشرح جامع دیوان عدی بن زید العبادی

    Thesis2010دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) - قزوین - دانشکده علوم انسانیفاطمه باقرلو

    چکیده: عدی بن زید عبادی یکی از شاعران عصرجاهلی واز رجال وسیاستمداران دربار ساسانی بود که در سرزمین حیره چشم به جهان گشود. دوران زندگی عدی درحیره، هم عصر با حکومت مناذره در این سرزمین بود. مناذره کارگزاران ایران در اطراف عراق بودند. عدی ازمیان طایفه ی عباد (ساکنان مسیحی وشهر نشین

  • تبیین و شرح جامع دیوان ابوفراس حمدانی

    Thesis2010دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) - قزوین - دانشکده علوم انسانیرقیه راهی

    چکیده: ابی فراس حمدانی شاعر بنی حمدان یکی از شاعران مشهور عصر عباسی دوم می باشد که شعرهای ایشان سرشار از عاطفه است،وی هیچگاه شعر را به عنوان حرفه در نظر نگرفته است.اغراض شعری وی غزل و فخر و وصف است. در شعر هایش رگه هایی از غزل تقلیدی و تشبیهات جاهلی وجود دارد و از مدح تکسّبی و هج

Similar items