بررسی اثر زلزله حوزه نزدیک بر سازه ها با در نظر گرفتن ضوابط آیین نامه ایران
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
اثر زلزله حوز نزدیک بر سازه ها با در نظر گرفتن ضوابط آیین نامه ایران
اثر زلزله حوز نزدیک بر سازه ها با در نظر گرفتن ضوابط آیین نامه ایران
بررسی و تبیین ارتعاشات نیرومند زمین در دو شاخه مهندسیسازه (دیدگاه تحلیل رفتار سازهها) و مهندسی زلزله (دیدگاه تحلیلی رفتار زمین) دارای اهمیت فراوان است. بدین منظور در این تحقیق ابتدا به شناخت حوزه نزدیک و در ادامه به چگونگی رفتار این زلزله بر سازهها میپردازیم.اهمیت و ضرورت بررس
رکوردهای حاصل از زلزله های حوزه نزدیک به جهت نزدیکی فاصله محل منبع انتشار موج دارای خواص ویژه ای می باشند که رفتار آن ها را از سایر رکوردها متمایز می سازد. در دو دهه اخیر بخصوص بعد از وقوع چهار زمین لرزه نورثریج94 ، کوبه95 ، ازمیت99 و چی چی99 با توجه به خسارات شدید و متفاوت با آن
مسئله مهمی که امروزه در مورد نیروی زلزله بسیار مورد توجه و حائز اهمیت است، بحث تفاوت اثر زلزله در حوزه های نزدیک و حوزه های دور می باشد.در کشور ما نیز این امر مخصوصا پس از فاجعه زلزله بم مورد توجه قرار گرفته است.از این رو در پیش نویس نسخه چهارم آئین نامه 2800 طرح لرزه ای ساختمان
رکوردهای زلزله ثبت شده از زلزله های اخیر نشان دهنده متفاوت بودن خصوصیات رکوردهای زلزله حوزه نزدیک نسبت به زلزله های حوزه دور می باشد به طوری که یک رکورد زلزله حوزه نزدیک دارای مشخصات متمایزی نسبت به رکوردهای زلزله حوزه دور دارد. از جمله این خصوصیات می توان به حالت پالس گونه بودن
امروزه به علت افزایش استفاده از انواع نامنظمی در سازه ها که ناشی از ملاحظات معماری و نوع خاص کاربری سازه می باشد، آیین نامه های لرزه ای کشورهای مختلف، همواره درحال ارزیابی و بازنگری ضوابط مربوط به سازه های نامنظم می باشند. یک نوع خاص نامنظمی در سازه ، پس رفتگی در ارتفاع آن می باش
تفاوت چشم گیر در گستره و نوع خرابی سازه ها ناشی از زلزله های حوزه ی نزدیک و دور، موجب توجه پژوهشگران به زمین لرزه های نواحی نزدیک گسل شده است. هدف این نوشتار، توسعه ی روش برآورد نیاز لرزه یی سازه ها برای شبیه سازی اثر زلزله های حوزه ی نزدیک است. در این راستا، تعمیم روابط مربوط به
میراگرهای جرمی تنظیم شونده و میراگرهای سیال تنظیم شونده از انواع سیستم های کنترل غیرفعال در سازه می باشند که به منظور کاهش پاسخ های سازه ای ساختمان ها در برابر زلزله استفاده می شوند. در این تحقیق عملکرد ساختمان های بلند مجهز به این دو نوع از میراگرها در برابر زلزله های حوزه نزدیک
استقبال از سازههای دارای مهاربند کمانش ناپذیر در دو دهه اخیر فزونی یافته است. اتلاف انرژی نسبتاً زیاد و شکلپذیری مطلوب از جمله ویژگیهای این سیستم و کنترل جابجایی ماندگار و همچنین تغییر مکان جانبی نسبی طبقات در زلزله از چالشهای آن است. در این مقاله، رفتار سازههای قاب ساده دار
سیستمهای ایزوله پایه از جمله روشهای کنترل نافعالی است که در سه دهۀ اخیر برای محدود کردن پاسخ لرزه ای سازه ها مورد استفاده قرار گرفته است. در این راستا آیین نامۀ UBC از سال 91 ضمیمه ای را در خصوص طراحی سازه های ایزوله شده به این آیین نامه اضافه کرده است. با توجه به اهمیت بررسی رفت
سیستمهای ایزوله پایه از جمله روشهای کنترل نافعالی است که در سه دهۀ اخیر برای محدود کردن پاسخ لرزه ای سازه ها مورد استفاده قرار گرفته است. در این راستا آیین نامۀ UBC از سال 91 ضمیمه ای را در خصوص طراحی سازه های ایزوله شده به این آیین نامه اضافه کرده است. با توجه به اهمیت بررسی رفت
با توجه به مزایای قابل ملاحظهی روش طراحی لرزهای بر اساس عملکرد مانند امکان تعیین خسارت احتمالی و خسارات و صدمات مالی و جانی ساکنین و مجاورین سازه، این روش مورد استقبال فراوانی قرار گرفته است. با این حال، از آنجایی که این روش نیازمند تحلیلهای پیچیدهتر نسبت به روشهای مرسوم نیرویی م