گرمایش پلاسما در تشدید امواج دورگه ی پایین
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
برای گرمایش به منظور رسیدن به دمایی در حدود میلیون درجه کلوین که برای آغاز واکنش های همجوشی مورد نیاز است باید از روشهای ثانویه گرمایش استفاده کرد که از جمله این روشها می توان روش گرمایش با امواج رادیو فرکانسی(rf) را نام برد.گرمایش rf بویژه روش گرمایش با موج دورگه ی پایین را به منظور اشتعال می توان به کار برد. علاوه بر این جذب میدان های rf، با ایجاد محرک جریان چنبره ای در توکامک به محصور سازی پلاسما و نیز به گرمایش ژول کمک می کند و به این صورت امکانی را فراهم می کند که توکامک در حالت پایا قرار گیرد. آزمایش های انجام شده نشان داده اند که محرک جریان موج دورگه ی پایین نسبت به محرک جریان سایر امواج بازده بالاتری دارد. در این پایان نامه با بررسی روش های گرمایش rf و روش های گرمایش موج دورگه ی پایین، با استفاده از مدل خطی گرمایش، شرایط نفوذ و دسترس پذیری همچنین جذب موج توسط الکترون ها و یون ها مورد بررسی قرار گرفته است و نیز با در نظر گرفتن تصحیحات حرارتی رابطه پاشندگی پلاسمای سرد، نرخ میرایی موج روی ذرات الکترون و یون بدست آمده و نمودار های نرخ میرایی فضایی موج در سه توکامک iter, jet و versator رسم و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. مشاهده می شود که دسترس پذیری موج با افزایش میدان مغناطیسی توکامک و کاهش فرکانس موج، بهبود می یابد و همچنین لایه جذب موج، گرمایش و پیک نرخ میرایی موج به یک لایه باریک نزدیک لبه ی پلاسما محدود می شود و منطقه ی گرمایش تقریباً یک سوم شعاع خارجی پلاسما است که نشان می دهد کاربرد موج دورگه ی پایین به منظور تأمین محرک جریان خارج از محور، موثرتر است و نشان داده شده است که با افزایش فرکانس زاویه ای موج ارسالی درون توکامک، نرخ رشد گرمایش، کاهش یافته و مکان ماکزیمم گرمایش به سمت داخل شعاع انتقال می یابد.