بررسی ارتباط جو ایمنی و رفتار ارگونومیک کارکنان در محیط کار
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف: بررسی ارتباط جو ایمنی و رفتار ارگونومیک کارکنان در محیط کار، بررسی اهمیت هریک از فاکتورهای جو ایمنی و رفتارهای ارگونومیک با استفاده از روش آنتروپی و انتخاب مناسبترین گروه شیفتکاری با کمک روش اِلِکترِ بوده، که در شرکت پتروشیمی خوزستان در جنوب ایران اجرا گشت. روش کار: در این مطالعه مقطعی-تحلیلی، ابزارهای مورد استفاده جهت جمع آوری و تحلیل داده ها، پرسشنامه جو ایمنی ارائه شده توسط کومار، چک لیست رفتارهای ارگونومیک و نمونه برداری رفتار ارگونومیک، روشهای تصمیم گیری آنتروپی و الکتر، و آزمونهای آماری anova، t-test، ضریب همبستگی پیرسون، و آنالیز رگرسیون چند متغیره با دقت 5% و حدود اطمینان 95% بوده است. نتایج: از 151 پرسشنامه توزیع شده بین تمام کارکنان عملیاتی، 134 مورد در بررسی نهایی لحاظ گردیدند و 2631 مشاهده رفتاری صورت پذیرفت. در ضمن، پایایی پرسشنامه با استفاده از آلفای کرونباخ 928/0 بدست آمد. بیشترین و کمترین وزنهای بدست آمده توسط آنتروپی برای فاکتورهای جو ایمنی 197/0 و 144/0 می باشد که به ترتیب متعلق به ایمنی محیط کار و آمادگی شرایط اضطراری در سازمان بوده و برای رفتار ارگونومیک نیز 3700/ و 00520/ که به ترتیب متعلق به رفتار جابجا کردن بار با وزن مناسب و رفتار پوسچر گردن است. از سوی دیگر نتایج حاصل از کاربرد روش الکتر حاکی از آن است که در مورد جو ایمنی گروه روزکار موثرترین و گروه b شیفتکار کم جاذبه ترین گزینه، و در مورد رفتار ارگونومیک گروه b موثرترین گزینه و گروه های شیفتکار a و d کم جاذبه ترین آنها برای انتخاب می باشند. در ضمن، سه فاکتور تعهد و عملکرد مدیریت در حوزه ایمنی، دانش ایمنی کارکنان و نگرش کارکنان در زمینه ایمنی بیشترین همبستگی را با رفتار ارگونومیک داشته و پیش بینی کننده رفتار ارگونومیک شناخته شدند. نتیجه گیری: با در نظر گرفتن پیامدهای فاجعه آمیز حوادث در صنعت پتروشیمی، نتایج اهمیت توسعه نگرش مثبت مرتبط با ایمنی و کاهش تعداد کارکنان با جو ایمنی منفی و لزوم توجه به رفتارهای ارگونومیک کارکنان در محیط کار و ارتقای آن را نشان میدهد.