کالیبراسیون دوربین گاما برای ارزیابی پرتوگیری داخلی ناشی از کار با مواد پرتوزای باز
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
بعد از یک حادثه هسته ای و یا پرتوای در تاسیسات هسته ای پراکنده شدن هسته های پرتوزا در محیط، اندازه گیری پرتوگیری داخلی یک نیاز اساسی محسوب می شود. به دلیل محدودیت دستگاه های اندازه گیری پرتوگیری داخلی در مواقع لزوم و اورژانسی، نیاز آشنایی با منابع و ابزار آلات اضافی ضروری است. تجهیزات موجود در بیمارستان ها و مراکز پزشکی هسته ای مانند دوربین گاما یکی از این ابزارآلات می باشد. در این مطالعه، از 4 نوع دوربین گامای prism، picker، adac و siemens موجود در مراکز پزشکی هسته ای که بیشترین کاربرد را در ایران دارند، برای اندازه گیری پرتوزایی داخل بدن کالیبره شده است و با یک داده های شمارنده تیروئید کالیبره مقایسه شده است. با توجه به اینکه فاکتور کالیبراسیون و کمترین پرتوزایی قابل آشکارسازی به عواملی از قبیل فاصله (سر دتکتور تا سطح بافت)، اندازه بافت، محل دقیق بافت آلوده شده و نوع عنصر رادیواکتیو آلوده کننده بستگی دارد، در این مطالعه تاثیر فاصله در فاکتور کالیبراسیون در فواصل 5 و10 و 15 و 25 سانتی متری محاسبه گردید و با استفاده از کد کامپیوتری mcnp ، مدلی جهت بررسی پارامترهای مختلف طراحی شد. مقایسه نتایج بدست آمده از مدل ارائه شده با نتایج تجربی نشان می دهد که از این مدل می توان با تطابق بیشتر از 95 درصد استفاده کرد.