Thesis

بررسی ارتباط بین راهبردهای مقابله با استرس و میزان اضطراب بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس به تفکیک سیر بیماری: شهرستان فسا، سال 1388

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

هدف: هدف از این مطالعه تعیین ارتباط بین میزان استفاده از راهبردهای مقابله با استرس بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس شهرستان فسا و میزان اضطراب آن ها به تفکیک سیر بیماری بود. روش بررسی: در این مطالعه مقطعی، توصیفی، از همه 60 بیمار مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس ساکن شهرستان فسا که معیارهای شرکت در این پژوهش را داشتند و رضایت خود را اعلام نمودند درخواست شد تا آزمون اضطراب بک، چک لیست خلاصه شده مهارت های مقابله ای وینتراب، پرسش نامه pdds و پرسش نامه اطلاعات دموگرافیک را تکمیل نمایند. در تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار 17 – spss در مورد متغییرهای کمی، فراوانی و در مورد متغییرهای کیفی، میانگین، انحراف معیار، حداقل و حداکثر داده ها محاسبه شد. برای تعیین همبستگی بین میزان اضطراب و استفاده از پاسخ ها و راهبردهای مقابله ای از آزمون پیرسون استفاده شد. یافته ها: بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس شهرستان فسا، در مواجهه با استرس، صرف نظر از سیر بیماری، از راهبردهای مقابله ای مسئله مدار( 39/1±92/2) و هیجان مدار(89/0±85/2) تقریبا به میزان یکسان و بیشتر از راهبرد مقابله ای کمترمفید و غیرموثر(85/0± 69/1) استفاده می کردند. میانگین نمره اضطراب این بیماران، 82/14±12/23 بود و 3/63% از افراد اضطراب متوسط یا شدید داشتند. بین میانگین نمره استفاده از پاسخ های مقابله ای خود را سرزنش کردن(000/0= p)، جستجوی حمایت اجتماعی عاطفی(03/0= p) و تمرکز بر عاطفه و ابراز آن(000/0 = p) با میانگین نمره اضطراب رابطه معناداری وجود داشت. وجود همبستگی بین میزان استفاده از راهبرد مقابله ای مسئله مدار و یا راهبرد مقابله ای هیجان مدار با نمره اضطراب بک تأیید نشد، اما بین نمره استفاده از راهبرد مقابله ای کمترمفید و غیرموثر با نمره اضطراب بک در همه بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس رابطه معناداری دیده شد( 043/0= p). پس از لحاظ کردن سیر بیماری، تنها در بیمارانی که در سیر بیماری خود با پیشرفت مستمر روبرو نبودند و در بیمارانی که دچار عود و فروکش می شدند، بین نمره استفاده از راهبرد مقابله ای کمترمفید و غیرموثر با نمره اضطراب بک رابطه معنادار دیده شد. بحث و نتیجه گیری: اضطراب در بین مبتلایان به مولتیپل بسیار شایع است و بین استفاده از سه پاسخ مقابله ای خود را سرزنش کردن، تمرکز بر عاطفه و ابراز آن و جستجوی حمایت اجتماعی عاطفی با اضطراب این بیماران ارتباط وجود دارد. اضطراب مخل بهداشت روان بوده باعث تشدید بیماری مبتلایان به مولتیپل اسکلروزیس می شود و بنابراین با توجه به ارتباط بین استفاده از سه پاسخ مقابله ای برشمرده ی فوق با میزان اضطراب این بیماران، ضروری است انجام پژوهش های بعدی برای تعیین کابرد عملی این یافته در کاهش اضطراب بیماران مورد توجه خاص قرار گیرد.

Supervisors and advisors

نیکتا حاتمی زاده، مرتضی نوری خواجوی

Similar theses

Similar items