مطالعه اثر صورت بندی و عوامل محیطی بر پیوند n-گلیکوزیدی در باز آسیب دیده dna
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
بازهای dna با انواع گوناگونی از آسیب ها روبرو می شوند که از آن جمله می توان به آلکیله شدن هترو اتم های سرشار از الکترون بازهای پورین و پیریمیدین توسط الکتروفیل ها اشاره کرد. dna-گلایکوزیلازها عوامل آغاز کننده یک عملیات فشرده برای حذف بازهای آسیب دیده dna هستند که شکستن پیوند کربن–نیتروژن (پیوند گلیکوزیدی) را انجام می دهد. پیکر بندی نوکلئوتیدها و عوامل محیطی از جمله آنزیم ها نقش مهمی در شکسته شدن پیوند گلیکوزیدی ایفا می کنند. اثر صورت بندی و عوامل محیطی، از جمله آنزیم، بر سد انرژی جدا شدن نوکلئوباز از حلقه قند (?e) در 2-داکسی آدنوزین (da) و شکل آسیب دیده آن 3-متیل-2-داکسی آدنوزین (3mda) با استفاده از روش های مکانیک کوانتومی مورد بررسی قرار گرفته است. تغییر در صورت بندی نوکلئوزید با ثأثیر بر برهم کنش های درون مولکولی و همچنین از طریق اثر آنومری بر ?e اثر می گذارد. آنزیم ها از طریق حذف یا اضافه کردن پروتون در موقعیت های مستعد، بر هم کنش های درون مولکولی و همچنین پخش بار را در نوکلئوزید تغییر داده و ?e را تحت تأثیر قرار می دهند.
