شبیه سازی و بررسی تغییرات عوامل موثر بر عملکرد پروتکل های مسیریابی در شبکه های ad hoc
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده امروزه کاربرد انواع شبکه های کامپیوتری و مخابراتی نقش بسیار اساسی را در زندگی ما ایفا می کند. یکی از شبکه هایی که در سال های اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته است، شبکه های ad hoc می باشد .شبکه های موبایل سیار (manet ) ad hoc، مجموعه ای از ایستگاههای (گره ها ) بی سیم هستند که می توانند به صورت پویا در هر مکانی و در هر زمانی بدون استفاده از یک زیر ساخت کلی ایجاد شوند به طوری که اتصال بین آنها دا ئماٌ در حال تغییر است. برای آسان کردن ارتباط در میان ایستگاههای فعال در شبکه، از یک پروتکل مسیریابی برای کشف مسیرها استفاده می شود. پروتکل های مسیریابی نقش بسیار مهمی در شبکه های manet از خود ایفا می کنند. این پروتکل ها سعی دارند که یک مسیر صحیح بین ایستگاههای فعال برای تحویل پیامهای اطلاعاتی بوجود آورند. تا کنون انواع مختلفی از پروتکل های مسیریابی شبکه های manet توسط محققان و طراحان شبکه ارائه شده است. هدف از انجام این تحقیق، بررسی تاثیر پروتکل های مسیریابی در شبکه های manet توسط آزمایشات شبیه سازی می باشد. در این تحقیق، چهار پروتکل مسیریابیtora ،olsr ، aodv و dsr در نظر گرفته شده است و کارایی شبکه تحت تغییرات عواملی نظیر: سایز شبکه، حرکت گره ها و ترافیک شبکه مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج آزمایشات نشان می دهد که پروتکل مسیریابی tora عملکرد بالایی در ترافیک های زیاد، برای شبکه هایی با سایز متوسط و سایز بزرگ از خود نشان می دهد. پروتکلdsr ، مناسب ترین پروتکل مسیریابی برای شبکه هایی با حرکت کم و سایز کوچک می باشد. البته با توجه به ویژگیهایی که این پروتکل در ذخیره ی مسیرها در حافظه ی خود دارد باعث می شود که در شبکه های بزرگ و با ترافیک بالا نیز عملکرد خوبی داشته باشد. پروتکلaodv، عملکرد خوبی در شبکه هایی با سایز متوسط و همچنین در شبکه هایی با ترافیک بالا دارد. پروتکل olsr کارایی خوبی را در اغلب محیط ها از خود نشان می دهد، ولی عملکرد این پروتکل مسیریابی با افزایش بار ترافیکی و حرکت گره ها، کاهش می یابد. این پایان نامه، اجرای چهار پروتکل مسیریابی فوق الذکر را در سناریوهای مختلف شبیه سازی مورد ارزیابی و مقایسه قرار داده است و در هر سناریو بهترین پروتکل های مسیریابی معرفی شده است