بازتوانی سیکل بخار به روش سیکل ترکیبی با تزریق بخار به توربین گاز
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
یکی از روش های متداول برای افزایش راندمان و ظرفیت تولید توان در نیروگاههای بخار موجود، بازتوانی می باشد. در بازتوانی، یک یا چند توربین گاز در کنار واحد بخار موجود نصب شده و از طریق ادغام آن ها با واحد بخار، ظرفیت و راندمان تولید توان افزایش پیدا می کند. روش های مختلفی برای بازتوانی مطرح شده است که مهم ترین آن ها بازتوانی به روش سیکل ترکیبی، بازتوانی به روش پیش گرمایش آب تغذیه و بازتوانی به روش جعبه هوای داغ یا تبدیل نیروگاه بخار موجود به نیروگاه سیکل ترکیبی با حداکثر احتراق تکمیلی می باشند. در بازتوانی به روش سیکل ترکیبی، توربین گاز و بویلر بازیافت گرما جایگزین بویلر موجود شده و بقیه تجهیزات موجود از جمله توربین بخار با شرایط جدید منطبق می شود. توربین های گازی نقش مهمی در تولید توان به خصوص در بازتوانی نیروگاه های بخار ایفا می کنند. یکی از راه های افزایش توان توربین گاز، تزریق بخار به محفظه احتراق توربین می باشد. تزریق بخار همچنین باعث کاهش آلاینده های خروجی توربین از جمله اکسید های نیتروژن می شود. در این پایان نامه بازتوانی یک نیروگاه 150مگاواتی به روش سیکل ترکیبی انجام شده است. یک روش جدید بازتوانی نیز ارائه شده که در این روش یک توربین گاز ویک بویلر بازیاب به سیکل ترکیبی اضافه می شود. وظیفه ی این بخش اضافی تولید بخار جهت تزریق به توربین گاز سیکل ترکیبی می باشد. در ادامه تحلیل اگزرژی و ترمواکونومیک برای سیکل های بخار، ترکیبی ساده و ترکیبی با تزریق بخار انجام شده و به عنوان یکی از راه های مقایسه سیکل های مذکور بررسی شده است.