اثرات افزودنیهای باکتریایی، اسیدهای آلی و ملاس بر روی تخمیر سیلوی سورگوم
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده این پژوهش به منظور ارزیابی اثرات افزودنیهای باکتریایی (لاکتوباسیلوس پلانتاروم)، ملاس(5%)، اسید فرمیک(8/0%) و اسید پروپیونیک(1%) بر ترکیب شیمیایی، جمعیت میکروبی، پایداری هوازی، تجزیهپذیری ماده خشک و پروتئین خام سیلاژ سورگوم انجام شد. کربوهیدراتهای گروههای تیماری با استفاده از مدل cncps آنالیز شدند. عمل سیلو کردن در ظرفهای 10 لیتری انجام شد. سیلوها بعد از 60 روز باز شدند. دادهها بر اساس طرح کاملا تصادفی با 5 تکرار برای هر تیمار تجزیه شدند. تجزیهپذیری ماده خشک و پروتئین خام به وسیله تکنیک کیسه نایلونی تعیین شدند. از سه راس گوسفند فیستول شده به منظور انجام تجزیه پذیری استفاده شد. تمام سیلاژهای تیمار شده دارای اسیدیته زیر 4 بوده و هیچ اختلاف معنیداری بین آنها وجود نداشت(05/0 p). تیمارهای ملاس مقدار خاکستر خام و نشاسته بالاتری نسبت به دیگر گروههای تیماری داشتند(05/0>p). پروتئین خام در تیمار اسیدفرمیک غلظت بالاتری نسبت به گروههای شاهد و افزودنی باکتریایی داشت(05/0>p). غلظت آمونیاک در سیلاژهای تیمار شده با ملاس در مقایسه با دیگر گروههای تیماری افزایش یافت(05/0>p). افزودنیها هیچ اثری بر روی فیبر نامحلول در شوینده خنثی نداشتند(05/0 p). افزودنیها باعث کاهش لیگنین در سیلاژها شدند(05/0>p). مقدار چربی خام در تیمار افزودنی باکتریایی در مقایسه با دیگر تیمارها بیشتر بود(05/0>p). نتایج نشان دادند که تفاوت معنیداری بین تیمارها در جمعیت باکتریهای اسید لاکتیکی، کپک و مخمر و کل جمعیت باکتریایی وجود نداشت(05/0 p). پتانسیل تجزیهپذیری پروتئین خام در تیمارهای افزودنی باکتریایی و ملاس کمتر از دیگر گروههای تیماری بود(05/0>p). تجزیهپذیری موثر در تیمارهای اسیدهای آلی و ملاس نسبت به گروههای افزودنی باکتریایی و شاهد بیشتر بود(05/0>p). مدل cncps نشان داد که افزودنی باکتریایی میزان فیبر غیر قابل تجزیه در سیلاژها را کاهش داد(05/0>p). سیلاژهای تیمار شده با افزودنی باکتریایی پایینترین میزان فیبر قابل هضم و بیشترین مقدار کربوهیدرات غیر فیبری را داشتند(05/0>p). افزودنی باکتریایی باعث کاهش پایداری سیلاژ سورگوم بعد از 12 روز شد(05/0>p). در کل افزودنیها کیفیت سیلاژ سورگوم را افزایش دادند