Thesis

بررسی تاثیر تاریخ کاشت و خشکی آخر فصل بر خصوصیات کمی و کیفی شش رقم برنج در شمال ایران

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

به منظور بررسی تأثیر تاریخ نشاءکاری و خشکی آخر فصل بر روی شش رقم برنج، آزمایشی در سال زراعی 87-86 در موسسـه تحقیقات برنج، معاونت مازندران- آمــل انجام گرفت. طرح مـورد استفاده فاکتوریل اسپیلت پلات در قالب بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار، شامل فاکتوراصلی تاریخ نشاءکاری و خشکی هر کدام با دو سطح به ترتیب تاریخ نشاءکاری(20 اردیبهشت و 20 خرداد) و خشکی ( خشکی آخرفصل و عدم خشکی آخر فصل) و فاکتور فرعی ارقام مختلف برنج در 6 سطح ( ندا، هویزه، دمسیاه، هاشمی، طارم و فجر) اجرا گردید. در این تحقیق تغییرات ارتفاع بوته و تعداد پنجه در بوته برای کلیه تیمارها در طول دوره رشد مورد بررسی قرار گرفت. صفاتی مانند طول خوشه، تعداد دانه پر و پوک در خوشه، وزن هزاردانه، شاخص برداشت و عملکرد اقتصادی، راندمان تبدیل، طول دانه، نسبت طویل شدن دانه، درصد آمیلوز، gt و gc اندازه گیری شد. نتایج حاصل از تجزیه آماری داده نشان داد که تاریخ نشاءکاری بر ارتفاع بوته، وزن هزاردانه، تعداد دانه پر و پوک، شاخص برداشت، راندمان تبدیل و عملکرد در سطح احتمال 1% و بر درصد خرده برنج، طول دانه و درصد آمیلوز در سطح احتمال 5% معنی دار بود. بیشترین عملکرد مربوط به تاریخ نشاکاری 20 اردیبهشت بدست آمد. تأثیر خشکی آخر فصل بر تعداد دانه پوک، وزن هزاردانه و شاخص برداشت در سطح احتمال 5% و بر تعــداد دانه پر، درصد خرده برنج، طول دانه و عملکرد در سطـح احتمال 1% معنی دار بود. بیشترین عملکرد در تیمار خشکی دوم ( عدم خشکی آخر فصل ) بدست آمد. اثر ارقام بر تمامی صفات مورد مطالعه در سطح احتمال 1% معنی دار شد. بیشترین عملکرد با مقدار5963 کیلوگرم مربوط به رقم ندا بود. بنابراین نشاء رقم ندا در تاریخ 20 اردیبهشت با عدم خشکی آخر فصل توصیه می گردد.

Supervisors and advisors

یوسف فیلیزاده، محمد تقی کربلایی

Similar theses

Similar items