بررسی تاثیر ملاتونین و کارودیلول بر ناهنجاری های اسکلتی ناشی از سیکلوفسفامید در جنین موش سوری
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
سیکلوفسفامید داروی پرمصرف در درمان سرطان می باشد و هم چنین به عنوان یک داروی ایمونوساپرسیو برای جلوگیری از رد پیوند در بیماران استفاده می شود. گزارشات متعددی وجود دارد که اثرات تراتوژنیک این دارو به وسیله تحریک سیستم ایمنی مادر یا آنتی اکسیدان ها کاهش می یابد. به نظر می رسد که ملاتونین و کارودیلول اثرات آنتی اکسیدانی داشته باشند. بنابراین هدف مطالعه حاضر پیشگیری یا کاهش ناهنجاری های ناشی از سیکلوفسفامید در جنین موش سوری به وسیله ملاتونین و کارودیلول می باشد. این مطالعه روی 25 سر موش سوری آبستن انجام شد که به 5 گروه تقسیم شدند. در روز دهم آبستنی به گروه اول (گروه کنترل) نرمال سالین با دوز 1 میلی لیتر به ازای هر 100 گرم وزن بدن تجویز گردید. به گروه دوم سیکلوفسفامید با دوز 20 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، به گروه سوم کارودیلول با دوز 5 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، به گروه چهارم کارودیلول با دوز 5 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن هم زمان با سیکلوفسفامید و به گروه پنجم ملاتونین با دوز 10 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن هم زمان با سیکلوفسفامید تجویز گردید. همه داروها به صورت داخل صفاقی تزریق شدند. در روز بیستم آبستنی، موش ها به روش ایجاد دررفتگی در ناحیه گردن کشته شدند و پس از خارج کردن جنین ها، قد و وزن آن ها تعیین و با آلیزارین قرمز- آلسین آبی رنگ آمیزی شدند. سپس سیستم اسکلتی جنین های رنگ آمیزی شده با استفاده از دستگاه استریومیکروسکوپ از نظر ناهنجاری مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان داد که درصد ناهنجاری های اگزنسفالی، شکاف کام، مهره شکاف دار و چشم باز در گروه دریافت کننده سیکلوفسفامید به ترتیب 30/23، 62/79، 62/79 و 34/88 بود. درصد این ناهنجاری ها در گروه دریافت کننده سیکلوفسفامید به همراه کارودیلول به ترتیب به صفر، 45/45، 9/09 و 27/27 و در گروه دریافت کننده سیکلوفسفامید به همراه ملاتونین به 4/16، 62/5، 45/83 و 4/16 کاهش یافت. بنابراین کارودیلول و ملاتونین می توانند به طور معنی داری وقوع ناهنجاری های ناشی از سیکلوفسفامید را کاهش دهند.