بررسی ارتباط سطح اضطراب دوران بارداری با سر انجام زایمان در زنان نخست زای مراجعه کننده به بیمارستانهای آموزشی قم
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده زمینه و هدف: هدف از این پژوهش، بررسی ارتباط بین سطح اضطراب دوران بارداری با سرانجام بارداری در مادران نخست زای مراجعه کننده به بیمارستانهای آموزشی قم می باشد. روش بررسی: در این مطالعه تحلیلی آینده نگر اضطراب و ترس از زایمان 156 زن حامله نخست زا با حاملگی تک قلوی نرمال در هفته های28 و 38 بارداری مراجعه کننده به مراکز بهداشتی – درمانی قم( بهمن1387- مهر1388) با پرسشنامه معتبر سنجش اضطراب آشکار و پنهان اسپیل برگر و پرسشنامه نگرش زایمان سنجیده شد. سپس روش زایمانی، زمان زایمان، طول لیبر و مرحله سوم زایمانی، آپگار و وزن هنگام تولد نوزادان این زنان از طریق پرونده های پزشکی ثبت، و مورد تحلیل قرار گرفت. برای تحلیل داده ها نرم افزار spss16 و از آزمون های آماری کای اسکوئر، فیشر اگزکت و تی مستقل استفاده شد. یافته ها: میانگین نمره اضطراب آشکار و پنهان در نمونه های مورد بررسی به ترتیب7/10±2/15 و 3/10±5/19 و میانگین نمره ترس از زایمان9/7±3/35 در هفته28 بارداری بوده است. همچنین میانگین نمره اضطراب آشکار و پنهان در نمونه های مورد بررسی به ترتیب 6/11±4/19 و 9/10±3/19 و میانگین نمره ترس از زایمان 6/7±4/35 در هفته38 بارداری بوده است. میانگین نمرات اضطراب آشکار و پنهان با وزن کم هنگام تولدlbw به ترتیب7/5±5/26و 8/7±6/24میانگین نمرات اضطراب آشکار و پنهان با وزن طبیعی هنگام تولد در هفته28 بارداری به ترتیب2/10± 7/18و 1/10±3/14 بوده است. بین نمرات اضطراب آشکار با lbw ارتباط معنی دار آماری وجود داشت) 02/0 .(p=اضطراب مادر در دوران بارداری با زایمان پره ترم، لیبر طول کشیده، طول مرحله سوم بارداری، کاهش آپگار نوزاد و افزایش میزان زایمان سزارین ارتباط معنی داری نداشت(05/0<(p. نتیجه گیری : نتایج این پژوهش نشان داد که سطح اضطراب مادر در دوران بارداری احتمالا با افزایش خطرlbw همراه می باشد. اما دیگر نتایج این پژوهش تفاوتی در سرانجام بارداری در زنان مضطرب و غیر مضطرب نشان نمی دهد و این امکان وجود دارد که اضطراب به عنوان یک فاکتور غیر مستقل در سر انجام بارداری دخیل باشد.