مدیریت تلفیقی علفهای هرز ذرت در استان لرستان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
ذرت به همراه گندم و برنج یکی از سه فرآورده راهبردی کشاورزی جهان است. یکی از مهمترین جنبه های به زراعی و افزایش عملکرد ذرت کنترل علف های هرز آن است. بر این اساس در سال زراعی 1386 آزمایشی جهت بررسی مدیریت تلفیقی علف های هرز ذرت دیررس سینگل کراس704 در شرایط آب و هوایی خرم آباد، به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. فاکتورهای آزمایش شامل تراکم کاشت (5/6، 5/7، 5/8 بوته در مترمربع) و مدیریت علف های هرز در شش سطح (1-کولتیواتور بین ردیف 2- سمپاشی نواری روی ردیف3-کولتیواتور بین ردیف + سمپاشی نواری 4- سمپاشی سراسری 5- شاهد عاری از علف هرز6- شاهد بدون کنترل) بودند. نتایج بدست آمده از این تحقیق نشان می دهد که در بین تیمارهای مدیریتی پس از تیمار وجین دستی، تیمار کولتیواتورزنی از نظر صفاتی همچون عملکرد دانه ذرت و وزن هزار دانه و عملکرد بیولوژیک دارای بیشترین مقدار بود. در تراکم های مختلف دیده شد که بیشترین میزان عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک، در تراکم 5/8 بوته در مترمربع بدست آمد و این در حالی بود که بیشترین وزن هزار دانه در تراکم 5/7 بوته در مترمربع بدست آمد و با ا فزایش تراکم از میزان آن کاسته شد. از نظر تاثیر بر ارتفاع بوته ذرت بین تیمارهای مدیریتی و تراکم، تفاوت معنی داری مشاهده نشد. دربین تیمارهای مدیریتی تیمار سمپاشی سراسری و تیمار کولتیواتورزنی + سمپاشی نواری در کاهش تراکم و وزن خشک علف های هرز دارای بیشترین کارایی بودند. تراکم و وزن خشک علف های هرز مزرعه تحت تاثیر تراکم های مختلف گیاه زراعی نیز قرار گرفتند، ولیکن از لحاظ آماری بین تیمارها تفاوت معنی داری مشاهده نشد. در این آزمایش مشاهده شد که با افزایش تراکم ذرت از 5/6 به 5/8 بوته در مترمربع تعداد و وزن خشک علف های هرز به ترتیب به میزان 8 و 14 درصد کاهش یافتند.