اثر بخشی زوج درمانی مبتنی بر رویکرد گاتمن بر افزایش رضایتمندی دانشجویان متاهل شهر مشهد
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف اصلی این پژوهش، بررسی تأثیر زوج درمانی مبتنی بر رویکرد گاتمن بر رضایتمندی زناشویی میباشد. شیوه پژوهش نیمه تجربی از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است. در این پژوهش 16 زوج از دانشجویان که به کلینیک دانشگاه روانشناسی و علوم تربیتی مشهد مراجعه کرده بودند، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و گواه جایگزین شدند. هر دو گروه با آزمون رضایت زناشویی اینریچ مورد آزمون قرار گرفتند. در گروه آزمایش هشت جلسه برنامه آموزشی اعمال شد اما در گروه گواه متغیری اعمال نشد. فرضیه پژوهش با آزمون کوواریانس چند متغیره و به وسیله نرمافزار spssآزمون شد. بررسی نتایج حاکی از آن بود که برنامه آموزشی استفاده شده، باعث افزایش رضایتمندی زناشویی شده و این تغییرات در طول یک ماه پیگیری حفظ شده است. به علاوه، زوج درمانی گاتمن بر خرده مقیاسهای؛ تحریف آرمانی، رضایت زناشویی، رضایتمندی شخصی، ارتباطات زناشویی، حل تعارض، اوقات فراغت، روابط جنسی، خانواده و دوستان و مساواتطلبی موثر بوده است.