Thesis

کاربرد مدیریت دانش شخصی توسط اعضای هیأت علمی دانشگاه بیرجند

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

چکیده مدیریت دانش شخصی به عنوان راهبردی مهم در بهبود کمی و کیفی فعالیت های اعضای هیأت علمی و کاربرد موثرتر و کارامدتر دانش در محیط های دانشگاهی توجه اندکی از سوی جامعه علمی کشور را به خود جلب کرده است. پژوهش حاضر با هدف تعیین نحوه کاربرد مدیریت دانش شخصی توسط اعضای هیأت علمی دانشگاه بیرجند در حوزه فعالیت های آموزشی و پژوهشی آنان انجام شده است. در این پژوهش، مدیریت دانش به عنوان مجموعه ای از فرایندها شامل شکل گیری، سازماندهی، تبادل و کاربرد تعریف می شود که دانش را برای بهینه سازی و نیل به اهداف و رسالت های دانشگاه مورد استفاده قرار می‏دهد. روش این پژوهش، پیمایشی و جامعه آماری آن اعضای هیأت علمی دانشگاه بیرجند بودند. تعداد نمونه 149 نفر بود که با استفاده از روش تصادفی طبقه ای نسبتی انتخاب و مورد پرسش قرار گرفتند. ابزار جمع آوری داده ها پرسش نامه محقق ساخته بسته پاسخ و باز پاسخی با 77 گویه بوده که ضریب پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ 92/0 به دست آمده است. نتایج تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که ارتباط بین سابقه کار و دو مولفه مدیریت دانش، یعنی سازماندهی و تبادل دانش به لحاظ آماری در سطح 1% معنی دار بود اما در مولفه های شکل گیری و کاربرد دانش این ارتباط معنی دار نبود. در تمامی مولفه های مدیریت دانش، اعضای هیأت علمی با مدرک تحصیلی دکتری میانگین نمره بالاتری نسبت به اعضای هیأت علمی کارشناسی ارشد داشتند اما بررسی سطح معنی داری آزمون برای هر یک از مولفه ها نشان داد این برتری تنها برای تبادل و انتشار و کل مدیریت دانش در سطح 1% معنی دار بود. هم چنین یافته های پژوهش نشان داد اعضای هیأت علمی که دانشجوی تحصیلات تکمیلی دارند در همه مولفه های مدیریت دانش (به جز تجزیه و تحلیل) و کل آن نسبت به گروهی که دانشجوی تحصیلات تکمیلی ندارند از میانگین نمره بالاتری برخوردارند ولی این تفاوت به لحاظ آماری تنها در مولفه تبادل و انتشار و کل مدیریت دانش در سطح 1% معنی دار بود. تفاوت در شکل گیری دانش (تولید) و میزان مدیریت دانش نیز در بین اعضای هیأت علمی دانشکده های مختلف در سطح 1% معنی دار بود اما در سایر مولفه های مدیریت دانش تفاوت معنی داری به لحاظ آماری بین اعضای هیأت علمی دانشکده های مختلف دانشگاه بیرجند وجود نداشت. هم چنین یافته های پژوهش نشان داد که گر چه اعضای هیأت علمی دانشگاه بیرجند در مولفه های شکل گیری و سازماندهی دانش با میانگین نمره بالاتر از 3 در مقیاس لیکرت از وضعیت مناسبی برخوردار بودند ولی در مولفه هایی مانند تبادل و انتشار، خصوصاً در روش های گروهی، با میانگین نمره کم تر از 2 عملکرد رضایت بخشی نداشتند.

Supervisors and advisors

محسن آیتی، محسن نوکاریزی

Similar theses

Similar items

  • بررسی رابطه بین فرایند تبدیل مدیریت دانش و عملکرد اعضای هیأت علمی دانشگاه اصفهان

    Article2009پژوهشنامه مدیریت اجراییحمید رحیمی، سعید رجایی پور

    هدف از تحقیق حاضر بررسی رابطه ی میزان تحقق ابعاد فرایند تبدیل مدیریت دانش و عملکرد اعضای هیأت علمی دانشگاه اصفهان در سال تحصیلی85-86 می باشد.سؤالات تحقیق با در نظر گرفتن ابعاد فرایند تبدیل مدیریت دانش(اجتماعی شدن،برونی سازی،ترکیب و درونی سازی) و با توجه به ویژگی های جمعیت شناختی

  • رابطه‌ی مدیریت کیفیت فراگیر و مدیریت دانش از دیدگاه اعضای هیأت علمی دانشگاه اصفهان و دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

    Article2012مدیریت اطلاعات سلامتسوسن بهرامی، محمدحسین یارمحمدیان، مسعود فردوسی، رضوان اجاقی

    مقدمه: مهارت، دانش و بهره‌وری انسان‌ها از جمله عوامل مهمی هستند که در موفقیت سازمان‌ها و مراکز بهداشت و درمان نقش اساسی دارند و مدیریت کیفیت فراگیر نیز به عنوان نوعی سیستم مدیریتی توجه ویژه‌ای به آن دارد. از طرفی دانش به عنوان منبعی برای بقای سازمان‌ها ضروری است و برای اجرای مدیر

  • عملکرد دانش پژوهی آموزشی اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان بین سال های ۹۱-۱۳۸۸

    Articleمجله ایرانی آموزش در علوم پزشکیمیترا دادمان، mtra dadman instructor, medical education research center, school of nursing and midwifery, isfahan university of medical sciences, esfahan, iran. email: dadman@nm.mui.ac.irمیترا دادمان (مربی)، مرکز تحقیقات آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. (dadman@nm.mui.ac.ir)؛ نیکو یمانی، nikoo yamani () assistant professor, department of medical education, medical education research center, isfahan university of medical sciences, esfahan, iran. email: yamani@edc.mui.ac.irدکتر نیکو یمانی (استادیار)، گروه آموزش پزشکی، مرکز تحقیقات آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان.، ایران. yamani@edc.ac.ir طاهره چنگیز، tahereh changiz associate professor, department of medical education, medical education research center, isfahan university of medical sciences, esfahan, iran. email: changiz@edc.mui.ac.irدکتر طاهره چنگیز (دانشیار)، گروه آموزش پزشکی، مرکز تحقیقات آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. (changiz@edc.ac.ir)؛ عارفه موسوی

    مقدمه: با توجه به نقش و اهمیت دانش پژوهی در فرآیند انتخاب، استخدام و ارتقای اعضای هیأت علمی دانشگاه ها، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با هدف ارتقای کیفیت آموزشی اساتید اقدام به افزودن بند دانش پژوهی آموزشی به آیین نامه ارتقای هیأت علمی کشور به منظور افزایش نوآوری و خلاقیت در

  • نقش باورهای ارتباطی در هم‌آفرینی با میانجی‌گری سبک‌های مدیریت تعارض در اعضای هیأت علمی دانشگاه بیرجند

    Article2021مطالعات رفتار سازمانیفاطمه طاهرپور، حسین شکوهی فرد، سعیده سمائی

    پژوهش حاضر، با هدف بررسی نقش باورهای ارتباطی در هم‌آفرینی با میانجی‌گری سبک‌های مدیریت تعارض در اعضای هیئت‌علمی دانشگاه بیرجند انجام گرفته است. روش پژوهش، توصیفی - همبستگی و جامعه‌آماری شامل تمامی اعضای هیئت‌علمی دانشگاه بیرجند در سال تحصیلی 99-98 به تعداد 322 نفر بود که با استفا

  • بررسی میزان استفاده از شبکه اینترنت توسط اعضای هیأت علمی دانشگاه تربیت معلم آذربایجان

    Article2009دانش شناسیشهلا رسولی، موسی مجیدی

    هدف از این پژوهش «بررسی میزان استفاده از شبکه اینترنت توسط اعضای هیأت علمی دانشگاه تربیت معلم آذربایجان است». روش تحقیق از نوع پیمایشی _ توصیفی است. برای گردآوری اطلاعات از پرسش‌نامه حاوی 24 سوال استفاده شد. جامعه مورد مطالعه 128 نفر از اعضای هیأت علمی سه شاخه علوم انسانی، علوم پ

  • بررسی میزان استفاده از شبکه اینترنت توسط اعضای هیأت علمی دانشگاه تربیت معلم آذربایجان

    Articleدانش شناسیموسی مجیدی، استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال شهلا رسولی، کارشناس ارشد رشتة کتابداری و اطّلاع رسانی

    هدف از این پژوهش «بررسی میزان استفاده از شبکه اینترنت توسط اعضای هیأت علمی دانشگاه تربیت معلم آذربایجان است». روش تحقیق از نوع پیمایشی _ توصیفی است. برای گردآوری اطلاعات از پرسش نامه حاوی 24 سوال استفاده شد. جامعه مورد مطالعه 128 نفر از اعضای هیأت علمی سه شاخه علوم انسانی، علوم پ