تاثیر سازمان بین المللی کار بر سه جانبه گرایی و آزادی اتحادیه های کارگری و کارفرمایی در جمهوری اسلامی کار
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده امروزه سه جانبه گرایی از اصول اساسی استانداردسازی سازمان بین المللی کار در زمینه روابط کار می باشد. میزان اهمیت برخورداری از این اصل بستگی به آزادی و حمایت های این سازمان از طریق تدوین مقررات و استانداردهای رعایت این اصل در سطوح ملی کشورهای عضو این سازمان می باشد . این تحقیق سعی دارد بیان نماید که ، صرف تنظیم مقرراتی که نحوه تشکیل سازمان های سندیکایی را تدوین نماید ، مشکلی را از پیش پای اعضای این سازمان برنخواهد داشت بلکه چنین اثری موکول به شناسایی دقیق و شفاف حقوق مربوط به فعالیت های خاص سندیکایی است تا اینکه اعضاء و فعالان سازمان های سندیکایی در صورت اقدام به اعمالی نظیر اعتصاب یا فعالیت های سیاسی از پشتوانه حقوقی لازم برخوردار بوده و نگران خودسری و شرایط بی قانونی نباشند. لذا سعی شده با پیروی از معیارهای بین المللی مربوطه ، حد مطلوبی از انواع حقوق و آزادی های سندیکایی ( تشکل های کارگری و کارفرمایی ) در ایران تشریح گردد