اثر استفاده از ناپلیوس آرتمیای غنی شده با اسیدهای چرب (hufa) بر بازماندگی،رشد و مقاومت به تنش های محیطی در نوزاد فرشته ماهی (peterophylum scalare)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
جهت دست یابی به راندمان بالاتر تولید در هچری ها، نیاز است در اختیار ماهی ها، غذای مناسبی در زمان حساس لاروی و انگشت قدی قرار گیرد. برای این امر دو موضوع اساسی وجود دارد. اول: تهیه یک غذای زنده که متناسب با اندازه لاروها در مراحل اولیه رشد باشد و دوم اینکه این ارگانیزم غذایی به گونه ای باشد که باعث افزایش رشد و بازماندگی در لاروها شود. در این میان ناپلی آرتمیا یکی از گزینه های بسیار مناسب در تغذیه ی دوران لاروی ماهیان و بویژه ماهیان زینتی آب شیرین است. اما این موجود از اسیدهای چرب ضروری به ویژه hufa n-3 فقیر بوده و به تنهایی نمی تواند نیاز های غذایی لارو ماهی ها و میگوهای دریایی را برای رشد فراهم سازد. برای برطرف کردن این کمبود سال هاست از روش غنی سازی ناپلی آرتمیا قبل از مصرف استفاده می شود. این مطالعه جهت بررسی اثر استفاده از ناپلیوس آرتمیا غنی سازی شده با اسیدهای چرب غیر اشباع بلند زنجیره (hufa) بر بازماندگی، رشد و مقاومت در برابر استرس دما و ph در نوزادهای فرشته ماهی (peterophylum scalare) انجام شد. لارو ماهیان با وزن متوسط 86/0 میلی گرم به مدت 20 روز با سه جیره غذایی شامل ناپلیوس آرتمیا تازه هچ شده، ناپلیوس آرتمیا غنی شده با hufa و غذای تجاری بیومار پودر شده تغذیه شدند. تناوب غذادهی 4 بار در روز و در ساعت های (8،12،16،20) انجام شد. بازماندگی و پارامترهای رشد لاروها در دو بازه زمانی 20 روزه مورد بررسی و آنالیز قرار گرفت. نتایج این تحقیق نشان داد که میزان بازماندگی لارو های تغذیه شده با ناپلیوس آرتمیا غنی شده در طی 20 روز اول آزمایش (% 66/90) نسبت به لارو های تغذیه شده با ناپلیوس آرتمیای غنی نشده (%66/83) و لاروهای تغذیه شده با غذای تجاری بیومار(%0) در حد معنی داری (05/0p<) بالاتر بود. این درحالی است که تمامی لاروهای تغذیه شده با غذای تجاری (بیومار) در طی 3 روز اول پرورش تلف شدند. لاروهای تغذیه شده با ناپلی آرتمیای غنی شده در تمامی پارامترهای مورد ارزیابی(شامل میانگین وزن نهایی، ضریب رشد ویژه، میانگین طول نهایی، درصد افزایش وزن بدن و میانگین ارتفاع نهایی بدن) بطور معنی داری (05/0p<) برتر از لاروهای تغذیه شده با ناپلی آرتمیا غنی نشده بود. لاروهای باقی مانده پس از طی مراحل فوق، تحت استرس شوک دمایی(دماهای 22 و 34 درجه سانتی گراد) و شوک ph (ph=5.5, 6.5 در سطح پایین و ph=8.5, 9.5 در سطح بالا) قرار گرفتند. نتایج بدست آمده از شوک ph نشان دهنده برتری لاروهای تغذیه شده با آرتمیای غنی شده بودند، به نحوی که بازماندگی آنها به طور معنی داری(05/0p<) بیشتر بود. نتایج بدست آمده از 20 روز دوم آزمایش نشان داد بچه ماهیانی که در زمان لاروی با ناپلی آرتمیای غنی شده تغذیه شدند در پارامترهای مورد ارزیابی(شامل میانگین وزن نهایی، میزان افزایش وزن، ضریب رشد ویژه، درصد افزایش وزن بدن و میانگین ارتفاع نهایی بدن) نسبت به بچه ماهیانی که در زمان لاروی با ناپلی آرتمیا غنی نشده تغذیه شدند بطور معنی داری (05/0p<) برتر بودند. اما پارامترهای طول نهایی و بازماندگی بچه ماهیان در پایان 20 روز دوم پرورش در بین دو تیمار تفاوت آماری معنی داری را نشان نداد. نتایج حاصل ازآزمون مقاومت (زنده مانی) نسبت به تنش ph نیز در مرحله دوم آزمایش تفاوت آماری معنی داری را بین بچه ماهیان در هر دو تیمار (بچه ماهیانی که در زمان لاروی با آرتمیا غنی نشده تغذیه شدند و بچه ماهیانی که در زمان لاروی با ناپلی آرتمیای غنی شده تغذیه شدند) نشان نداد. نتایج حاصل از اثر استرس دما در هر دو مرحله آزمایش هیچ تفاوت معنی داری بین تیمارهای مورد آزمایش نشان نداد. در مجموع نتایج این مطالعه نشان داد لاروهای تغذیه شده با ناپلیوس آرتمیا غنی شده با hufa بازماندگی، رشد و مقاومت بیشتری در برابر استرس های محیطی نسبت به سایر تیمارها (ناپلیوس آرتمیا و غذای تجاری بیومار) از خود نشان می دهند.