اثر موننسین و ویتامین e در جیره های دارای دانه کامل پنبه بر تولید و ترکیب شیر و قابلیت هضم ظاهری مواد مغذی در گاوهای شیرده
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده این آزمایش برای بررسی اثر مکمل موننسین و ویتامین e در جیره های دارای دانه کامل پنبه بر تولید و ترکیب شیر، الگوی اسیدهای چرب در چربی شیر، قابلیت هضم مواد مغذی در کل دستگاه گوارش و بازدهی استفاده از انرژی و نیتروژن خوراک برای تولید شیر انجام شد. برای این منظور از 4 راس گاو هلشتاین شکم اول به بالا با متوسط وزن 30 ± 667 کیلوگرم و در 41 ± 86 روز پس از زایش در قالب یک طرح چرخشی با 4 جیره و 4 دوره استفاده شد. جیره های آزمایشی شامل جیره شاهد (بدون مکمل موننسین و ویتامین e)، جیره دارای 150 واحد بین المللی ویتامین e در کیلوگرم ماده خشک، جیره دارای 24 میلی گرم موننسین در کیلوگرم ماده خشک و جیره دارای 24 میلی گرم موننسین و 150 واحد بین المللی ویتامین e در کیلوگرم ماده خشک بودند. ترکیب جیره پایه شامل 43 درصد علوفه (یونجه و ذرت سیلو شده) و 57 درصد کنسانتره بود. طول هر دوره آزمایشی 21 روز بود که 14 روز اول برای عادت پذیری گاوها به جیره ها و 7 روز آخر برای جمع آوری نمونه ها در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد جیره های آزمایشی بر مصرف ماده خشک، تولید شیر، شیر تصحیح شده برای 4 درصد چربی، شیر تصحیح شده برای انرژی، درصد و تولید چربی، درصد و تولید لاکتوز و درصد پروتئین شیر اثر معنی داری نداشتند (05/0 p). جیره دارای 24 میلی گرم موننسین و جیره دارای 24 میلی گرم موننسین و 150 واحد بین المللی ویتامین e در کیلوگرم ماده خشک، قابلیت هضم دیواره سلولی را افزایش دادند(05/0 > p). با توجه به نتایج حاصل، افزودن ویتامین e به جیره های دارای دانه کامل پنبه و موننسین توانسته تا حدودی از تشکیل ایزومرهای ترانس- 10 (مخصوصاً اسید لینولئیک کونژوگه ترانس- 10، سیس- 12)، در شکمبه جلوگیری کند و از این طریق آثار منفی موننسین و روغن های غیر اشباع بر درصد چربی شیر را کاهش دهد. اگرچه اثرات معنی داری بر تولید شیر و بازدهی استفاده از نیتروژن و انرژی خالص شیردهی برای تولید شیر نداشته است