Thesis

بررسی تاثیر به کارگیری روش توسعه مددکاری گروهی با تمرکز بر آموزش مهارتهای زندگی بر بهبود کیفیت زندگی و سلامت عمومی سالمندان فرهنگسرای سالمند تهران

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

چکیده: هدف: امروزه نسبت افراد سالمند در کشورهای دنیا از جمله در ایران روبه افزایش است. بررسی عوامل تاثیرگذار بر کیفیت زندگی و سلامت عمومی سالمندان در راستای تدوین هرچه بهتر سیاست های کلان بهداشتی و رفاهی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. تحقیق حاضر با هدف شناخت تاثیر به کارگیری روش توسعه مددکاری گروهی با تمرکز بر آموزش مهارتهای زندگی بر بهبود کیفیت زندگی و سلامت عمومی سالمندان بر روی سالمندان فرهنگسرای سالمند تهران در سال 1389 انجام پذیرفت روش بررسی: در این پژوهش مداخله ای و شبه آزمایشی، با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، 60 نفر (30 نفر زن و 30 نفر مرد) سالمند بالای 60 سال فرهنگسرای سالمند تهران انتخاب شدند. این گروه با در نظر گرفتن معیارهای ورود (عضویت در فرهنگسرای سالمند، سن 60 سال وبیشتر، داشتن حداقل سواد خواندن و نوشتن، عدم ابتلا به بیماریهای روانی و جسمی در یک سال اخیر، تمایل به شرکت در دوره آموزشی مورد نظر) برگزیده شدند و به دو گروه زن و مرد تقسیم گردیدند و با رویکرد مداخله ای مبتنی بر مدل توسعه گروهی مددکاری اجتماعی طی دو مرحله 1-مرحله تشکیل گروه، 2-اجرای برنامه آموزشی مهارتهای زندگی(شامل خودآگاهی و همدلی، ارتباطات اجتماعی و ارتباطات بین فردی، تفکر خلاق و تفکر انتقادی، تصمیم گیری و حل مساله، مقابله با هیجان و استرس) در 10 جلسه آموزش دیدند. اطلاعات مورد نیاز با استفاده از پرسشنامه های دموگرافیک محقق ساخته،کیفیت زندگی sf-36 و سلامت عمومی ghq-28 با روش پیش آزمون و پس آزمون کسب گردید. داده های حاصل با آزمون های کلموگرف-اسمیرنف، تی مستقل و وابسته مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. یافته ها: در این پژوهش کیفیت زندگی دو گروه جنسی شرکت کننده در مطالعه با یکدیگر متفاوت بوده و زنان به طورمعناداری از کیفیت زندگی بالاتری برخوردار بودند (p=0.002). از نظر سلامت عمومی عدم وجود تفاوت معنادار در میان دو گروه جنسی دیده شد (0.99=p). تاثیر مداخله بر روی نمونه مورد مطالعه نشان داد که میانگین کیفیت زندگی سالمندان بعد از شرکت در دوره آموزشی در مقایسه با قبل به طور معناداری بالا رفته است(0.00=p)و میانگین سلامت عمومی سالمندان نیز پس از شرکت در دوره آموزشی نسبت به قبل از شرکت در دوره افزایش معناداری یافته است(0.00=p) . بحث و نتیجه گیری: به طور کلی مقایسه در میان آزمودنی های مطالعه قبل از مداخله، دو گروه جنسی از سلامت عمومی مشابه و کیفیت زندگی متفاوت برخوردار بودند. همچنین به کارگیری دیدگاه توسعه مددکاری گروهی با رویکرد آموزش مهارتهای زندگی بر کیفیت زندگی و سلامت عمومی آزمودنی ها و در دو گروه جنسی تاثیر مثبت داشته است

Supervisors and advisors

مصطفی اقلیما