مقایسه ی تأثیر یک جلسه فعّالیت هوازی فزاینده بر تغییرات شبانه روزی گلبول های سفید در دانش آموزان پسر ورزشکار و غیر ورزشکار دوره ی متوسطه.
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف از این پژوهش ، بررسی تأثیر یک جلسه فعّالیت هوازی فزاینده بر روی تغییرات شبانه روزی گلبول های سفید خون در دانش آموزان پسر ورزشکار و غیر ورزشکار دوره ی متوسطه بود. به این منظور از بین 136 دانش آموز ورزشکار در رشته های مختلف ورزشی ، تعداد 15 نفر فوتبالیست با میانگین]سن(71/0±91/15) سال ، وزن(37/2 ± 26/57) کیلوگرم و قد(63/1 ± 66/167) سانتی متر [و از بین 592 دانش آموز غیر ورزشکار ، تعداد 60 نفر داوطلب و از بین آنها تعداد 15 نفر با میانگین]سن (73/0±89/15) سال ، وزن(94/2 ± 33/60) کیلوگرم و قد(76/1 ±13/167) سانتی متر [ به صورت تصادفی ساده با جایگزین انتخاب گردید که در آزمون استاندارد بروس(فعّالیت هوازی فزاینده) شرکت نمودند. از آزمودنی ها در چهار مرحله ی قبل ، بلافاصله ، 2 و 24 ساعت پس از آزمون ، نمونه ی خونی گرفته شد. نمونه های خونی برای تعیین میزان گلبول های سفید و زیر رده های آن مورد استفاده قرار گرفتند. از تحلیل واریانس در اندازه های تکراری برای بررسی تغییرات شبانه روزی گلبول های سفید و زیر رده های آن در هر گروه در سطح(05/0?=) استفاده شد. نتایج ، تغییرات معنادار را در نمونه های خونی مراحل مختلف نشان داد. از آزمون تعقیبی به روش کمترین تفاوت معنادار برای یافتن تفاوت معنادار در هر جفت از مراحل استفاده شد. نتایج نشان داد که تغییرات شبانه روزی نوتروفیل ها ، لنفوسیت ها ، مونوسیت ها و گلبول های سفید در هر دو گروه معنادار است(05/0 p ). همچنین از آزمون تی مستقل برای مقایسه عوامل ایمنی دو گروه استفاده شد. هنگامی که میانگین مراحل مشابه در دو گروه با هم مقایسه شد ، مشاهده شد که هیچ گونه تفاوت معنادار در تعداد گلبول های سفید و زیر رده های آن بین دو گروه وجود نداشت ; امّا هنگامی که میانگین تفاضل مراحل هر دو گروه با هم مقایسه شد ، مشاهده گردید که بین دو گروه در میانگین تعداد نوتروفیل ها](تفاضل مراحل قبل و 2 ساعت پس از آزمون) (05/0 p<) [، ائوزینوفیل ها](تفاضل مراحل قبل و 24 ساعت پس از آزمون) (05/0 p<) [، گلبول های سفید](تفاضل مراحل قبل و 2 ساعت پس از آزمون) (05/0 p<) [ و گلبول های سفید](تفاضل مراحل 2 و 24 ساعت پس از آزمون) (05/0 p<) [تفاوت معنادار وجود داشت. به طور کلی نتایج نشان داد که تمرین فزاینده ی هوازی تا سر حد خستگی ، یک عامل استرس زا و سرکوب گر دستگاه ایمنی به شمار می رود. بنابراین به ورزشکاران و مربّیان توصیّه می شود که توجّه ویژه ای به شدّت فعّالیت بدنی متناسب با وضعیّت آمادگی جسمانی و سن و دیگر عوامل داشته باشند
