تدوین الگوی مناسب برنامه ریزی کالبدی روستاهای دارای قابلیت گردشگری با تاکید بر حوزه های گردشگری روستایی شهرستان شاهرود
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در رویکرد توسعه پایدار روستایی تلاش می شود حفاظت و نگهداشت محیط زیست همراه با بهبود فرصت های اقتصادی و بهینه سازی ساختار اجتماعی جوامع روستائی در بستر توزیع عادلانه خدمات و تسهیلات رفاهی در سطوح منطقه ای و محلی امکان برخورداری روستاییان از معیشت پایدار و بهبود کیفیت زندگی فراهم شود. در این میان، توسعه گردشگری روستایی می تواند با التفات به فعالیت های جایگزین بخش کشاورزی به التزام و ضرورت نگهداشت و استفاده بهینه از منابع موجود روستایی، ترسیم گر چشم انداز فرا روی توسعه پایدار در نواحی روستایی باشد، چنانچه با ایجاد فعالیت های مکمل کشاورزی، رشد و ترویج صنایع دستی روستایی و اشتغال زایی، می تواند از مهاجرت های بی رویه روستایی و پراکنش نامناسب جمعیت در مناطق جلوگیری نماید و امکان توزیع متناسب و برابر خدمات ، جمعیت و تسهیلات رفاهی را در چارچوب آمایش سرزمین فراهم آورد . بر این اساس گردشگری روستایی را رویکردی در قالب توسعه پایدار روستایی به شمار می آورند؛ امکان افزایش در آمد خانوارهای روستایی و بهبود وضع اقتصادی را، نه در روند توسعه ای برونزا، بلکه در جریانی درونزا فراهم می کند. از طریق مشارکت پذیری روستایی و توانمند سازی روستاییان در برخورداری از منابع و مواهب طبیعی روستایی، همراه با درک جایگاه، حفاظت محیط زیست روستایی ممکن می شود.