محتوای فزاینده و نسبی اطلاعات نرخ بازده داخلی مبتنی بر بازیافت وجوه نقد نسبت به نرخ بازده دارایی ها در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مسئله ارزیابی عملکرد واحد تجاری همواره یکی از دل مشغولی های اصلی استفاده کنندگان صورت های مالی بوده است چراکه سرمایه گذاران و اعتباردهندگان به عنوان مهمترین گروه استفاده کنندگان صورت های مالی، جهت اتخاذ تصمیم های اقتصادی و تخصیص بهینه منابع، نیاز به ارزیابی عملکرد واحد تجاری دارند. لذا اطلاعاتی که حرفه حسابداری با استفاده از شاخص ها و معیارهای ارزیابی عملکرد در اختیار آنها قرار می دهد، می بایست گویای عملکرد اقتصادی و بازده واقعی واحد تجاری باشد تا در تصمیم گیری مفید و مربوط واقع گردد. امروزه در حرفه حسابداری از شاخص های مختلفی برای ارزیابی عملکرد واحد تجاری استفاده می گردد که می توان به شاخص های سنتی مبتنی بر سود حسابداری و نیز شاخص های مبتنی بر جریان وجوه نقد اشاره نمود. اما برخی از تحلیل گران مالی، مفید بودن سود حسابداری را مورد پرسش قرار می دهند و بر این باورند که سود حسابداری قادر به ارائه تصویری شفاف از بازده اقتصادی واحد تجاری نیست و در زمینه جریان های نقدی اطلاعات کافی به کاربران ارائه نمی دهد. این پژوهش با مقایسه محتوای اطلاعاتی شاخص های مبتنی بر بازیافت وجوه نقد و شاخص های سنتی حسابداری، درصدد مشخص نمودن میزان اعتبار و درستی هر یک از این شاخص ها در بازار سرمایه ایران است. به منظور دستیابی به پاسخ این مسئله ، دو فرضیه اصلی و چهار فرضیه فرعی تدوین شده است . همچنین برای آزمون فرضیه های فوق نمونه ای از بین شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سال های 1383 تا 1388 انتخاب گردید که تعداد مشاهدات به 540 سال - شرکت می رسد. در این پژوهش از مدل رگرسیونی چند متغیره و روش تخمین تابلویی و تلفیقی استفاده شده است. نتایج حاصل از آزمون فرضیه اصلی اول حاکی از آن است که نرخ بازده داخلی مبتنی بر بازیافت وجوه نقد نسبت به نرخ بازده دارایی ها دارای محتوای نسبی اطلاعاتی بیشتری است. همچنین طبق نتایج آزمون فرضیه اصلی دوم، نرخ بازده داخلی مبتنی بر بازیافت وجوه نقد نسبت به نرخ بازده دارایی ها دارای محتوای فزاینده اطلاعاتی بیشتری است