بررسی تنوع ژنتیکی گیاه گزنه در فلور مازندران
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
گزنه urtica dioica از جمله گیاهان دارویی با ارزش اقتصادی بالا است و اولین قدم برای کارهای اصلاحی روی آن، اطلاع از تنوع ژنتیکی و روابط خویشاوندی بین آنهاست. در این تحقیق 9 شهر مختلف استان مازندران با فاصله تقریبی بیش از 20 کیلومتر از یکدیگر گزنه تهیه و آنها را از لحاظ مارکر ملکولی مورد ارزیابی ژنتیکی قرار دادیم. dna ژنومی گزنه با استفاده از روش ctab تغییر یافته استخراج کردیدند. کمیت و کیفیت نمونه های dna با الکتروفورز ژل 1 % بررسی شد. برای انجام واکنش pcr از 6 آغازگر rapd و 4 آغازگر issr استفاده گردید که تنها 3 آغازگر rapd و issr باندهای واضح و تکرارپذیر را نشان دادند. از مجموع 155 باند تولید شده در rapd، 38/68 % باندها چندشکل و در issr از مجموع 170 باند تولید شده، 64/37 % باندها پلی مورفیسم بودند. آنالیز داده ها با برنامه های ntsys و popgene انجام و دندروگرام بر پایه upgma ترسیم شد. نمونه ها در هر دو آغازگر، در دو گروه اصلی طبقه بندی شدند. به طور کلی بررسی تنوع ژنتیکی در ژنوتیپهای گزنه با استفاده از نشانگرهای rapd و issr نشان داد که این مارکرها در شناسایی نواحی چندشکلی و تخمین فاصله ژنتیکی می تواند مفید باشد.